Κυριακή 10 Οκτωβρίου 2010

ΤΑ ...ΑΝΤ- ΙΝΟΜΠΕΛ !!

Δημοσίευμα της Λήδας Παπαδοπούλου στην εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ της 2.10.2010 με τίτλο "Νόμπελ σε βρισιές και νυχτερίδες."


"Ερευνητές που ανακάλυψαν ότι οι βρισιές ανακουφίζουν τον πόνο, έριξαν νέο φως στη σεξουαλική ζωή των νυχτερίδων και απέδειξαν μαθηματικά ότι οι εταιρείες λειτουργούν καλύτερα όταν οι προαγωγές δίνονται στην τύχη, τιμήθηκαν μεταξύ άλλων με τα φετινά βραβεία IgNobel, μια αμερικανικής έμπνευσης παρωδία των γνωστών Νόμπελ.


Τα IgNobel απονέμονται κάθε χρόνο από τη χιουμοριστική επιθεώρηση «Χρονικά των Απίθανων Ερευνών» σε δέκα επιτεύγματα που «πρώτα σε κάνουν να γελάς και μετά να σκέφτεσαι». Αφορούν αληθινές, αν και ενίοτε σουρεαλιστικές έρευνες και εφευρέσεις και δίνονται στους νικητές από πραγματικούς νομπελίστες σε μια τελετή στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ. Η Βρετανία είχε φέτος την τιμητική της με 4 βραβεία και, όπως δήλωσε ο εκδότης των «Χρονικών», μένοντας πιστός στο χιουμοριστικό πνεύμα των αντιβραβείων, «έπειτα από έναν σκληρό 20ό αιώνα, ίσως αυτή να είναι η καλύττερη ένδειξη ότι η Βρετανική Αυτοκρατορία ανακτά την εξέχουσα θέση της».

Βρίσε με, πονάω...


Το IgNobel Ειρήνης 2010 απονέμεται στον ψυχολόγο Ρίτσαρντ Στίβενς και την ομάδα του στο βρετανικό Πανεπιστήμιο Κίιλ, που απέδειξαν ότι ο σωματικός πόνος μειώνεται με τις βρισιές. Ο Στίβενς αποφάσισε να ξεκινήσει την έρευνά του όταν χτύπησε κατά λάθος το δάχτυλό του με ένα σφυρί. Το βραβείο Βιολογίας μοιράζεται ομάδα Κινέζων ερευνητών με τον Βρετανό Γκάρεθ Τζόουνς: έδειξαν ότι οι θηλυκές νυχτερίδες που κάνουν στοματικό σεξ στους συντρόφους τους απολαμβάνουν μία συνουσία μεγαλύτερης διάρκειας, ανακάλυψη με σοβαρές προεκτάσεις όσον αφορά τη χειραγώγηση των αρσενικών ζώων από τα θηλυκά μέσω του σεξ! Ο Αλεσάντρο Πουλτσίνο και η ομάδα του στο Πανεπιστήμιο της Κατάνιας κερδίζουν επάξια το βραβείο Διοίκησης Επιχειρήσεων, καθώς απέδειξαν μαθηματικά ότι οι προαγωγές στελεχών οδηγούν σε μεγαλύτερη αποδοτικότητα όταν δίνονται τυχαία. "


Ένα ένα λοιπόν:
Κάθε μέρα έχουμε την ευκαιρία να βρίζουμε τους κυβερνώντες για τα …μνημονικά χάλια όπου μας οδηγούν. Ακόμα καλύτερα, οι βρισιές μας μπορούν να συνοδεύονται και από την γνωστή…ανοικτοδάκτυλη χειρονομία, έτσι για να δώσει μεγαλύτερη έμφαση στα λεγόμενά μας.
Πολύ περισσότερο γιατί ο «πόνος» μας είναι διάχυτος και βαθύτατα ψυχικός, οδηγώντας πολλούς σε απόγνωση.

Τώρα για το στοματικό σεξ των θηλυκών νυχτερίδων στους αρσενικούς. Φαντάζεστε τους κινέζους επιστήμονες να κάνουν…μπανιστήρι στις ιδιαίτερες σεξουαλικές περιπτύξεις των φρικτών αυτών ζώων !! Φαίνεται ότι χρονομέτρησαν ακόμα και τη διάρκεια της συνουσίας! Ε αυτό θα ήθελα πολύ να το δω!!



Από την άλλη βρίσκω τον τρόπο προαγωγής των στελεχών των επιχειρήσεων απόλυτα…δημοκρατικό. Όλα τα ονόματα σε μια κληρωτίδα ασχέτως γνώσεων, πτυχίων και μεταπτυχιακών, τραβάει ο διευθυντής της επιχείρησης ένα χαρτάκι και ιδού το όμονα του νέου στελέχους που προάγεται, μαθηματικά μάλιστα επιβεβαιωμένο ότι θα έχει τη μεγαλύτερη αποδοτικότητα!

Α και μη νομίζετε ότι και στη περίπτωση αυτή δε χωρούν παρατυπίες και ανάδειξη αυτών που θα θέλουν οι επιχειρηματίες ή οι πολιτικοί. Κάποια κομπίνα θα βρουν, δε μπορεί.

Πέμπτη 23 Σεπτεμβρίου 2010

Η ΕΠΙΚΕΙΡΟΤΗΤΑ ΣΕ ΕΙΚΟΝΕΣ.


«Φάγαμε τα λεφτά επειδή διορίζαμε. Τα φάγαμε όλοι μαζί.»

Ωραίους «ηγέτες» έχουμε, έντιμους και υπεύθυνους.
Δεν φταίνε όμως αυτοί αλλά εμείς, που τους επανεκλέγουμε με τη ψήφου μας.




Ο ΓΑΠ στο νέο oval γραφείο του στους δύο τελευταίους ορόφους του Υπουργείου Εσωτερικών στη Β.Σοφίας.

Σημ. Η σημαία των ΗΠΑ στο γραφείο του δεν είναι συμπτωματική. Έχει τη σημασία και την ερμηνεία της.

Παρασκευή 17 Σεπτεμβρίου 2010

ΟΧΙ ΚΙΕΤΣΙ...

Όχι, δε καπνίζω, δε κατάφερα ποτέ να το συνηθίσω παρά τις… προσπάθειές μου! Όταν ήμουν φοιτητής στην Αγγλία, με είχε πιάσει η νοσταλγία για το τόπο μου. Δίχως φίλους το πρώτο διάστημα, σχεδόν μόνος, τόριξα στο κάπνισμα. Αγόρασα όμως τα πιο φτηνά τσιγάρα που υπήρχαν με αποτέλεσμα μέσα σε ένα μήνα να κάνω ένα λαιμό και ένα στόμα χάλια. Το σταμάτησα αμέσως.


Μετά ήρθε το στρατιωτικό, μια περίοδος όπου συχνά οι άνδρες αρχίζουν το κάπνισμα. Δεύτερη αποτυχημένη προσπάθεια και παρόλο, που δε παρατάω τα πράγματα τόσο εύκολα με τη πρώτη δυσκολία, δε το ξαναεπιχείρησα.


Μέσα στο σπίτι ο πατέρας μου ήταν δεινός καπνιστής, δυό πακέτα την ημέρα ήθελε! Τον θυμάμαι μάλιστα να βάζει κληματόφυλλα μέσα στο παλιό πλακέ κουτί του Παπαστράτου για να κρατάνε φρέσκα τα τσιγάρα. Παρόλο το βαρύ κάπνισμα δε πέθανε από αυτό, αλλά από βαθύ γήρας.


Ο άγγελος η μάνα μου κάπνιζε περίπου 2-3 τσιγάρα το μήνα με τον απογευματινό της καφέ. Ο θάνατός της από καρκίνο στους πνεύμονες όταν ήταν πολύ νέα, δε μπορεί να οφείλεται στο μηδαμινό της κάπνισμα.


Σχεδόν όλοι στις παρέες μου είναι καπνιστές. Αυτό όμως ποτέ δε με απέτρεψε από το να βρίσκομαι μαζί τους. Δε μου είναι δυνατόν να επιλέγω τους φίλους μου ανάλογα με το αν καπνίζουν, αν έχουν τις ίδιες πολιτικές προτιμήσεις ή βάσει οποιασδήποτε άλλης προσωπικής επιλογής. Οι σχέσεις δημιουργούνται και διαρκούν όταν στηρίζονται στα ψυχικά, τα ανθρώπινα χαρακτηριστικά.


Τώρα γιατί αναφέρθηκα σε όλα αυτά. Γιατί τα τελευταία μέτρα που επιβλήθηκαν κατά του καπνίσματος, ακόμα και για ένα μη καπνιστή όπως εγώ, θεωρώ ότι είναι απαράδεκτα και καταπιεστικά.
Εάν η κυβέρνηση ήθελε να ασχοληθεί με την υγεία μας, ας φροντίσει να έχουμε κατάλληλα και πλήρως εξοπλισμένα νοσοκομεία με επάρκεια γιατρών διαφόρων ειδικοτήτων και νοσηλευτικό προσωπικό. Να εξαφανιστούν τα ράντζα από τους διαδρόμους. Να αναβαθμιστεί τελικά η δημόσια φροντίδα υγείας για όλους και όχι μόνο για τους πλούσιους που έχουν τη δυνατότητα ιδιωτικής περίθαλψης.


Ό καθένας μας κάνει τις επιλογές του. Λένε ότι ευτυχία είναι αυτές οι μικρές καθημερινές χαρές που απολαμβάνουμε και το τσιγάρο προσφέρεται γιαυτό. Ένα τσιγαράκι με το καφέ, ένα σε στιγμές προβληματισμού ή ψυχικής κατάπτωσης ή με τη παρέα, φαίνεται ότι για ορισμένους είναι πραγματικά μια θαυμάσια απόλαυση.


Η κυβέρνηση θα μπορούσε να επιτρέψει την επιλογή σε κάθε επιχειρηματία να καθορίζει εάν ο χώρος του θα ήταν καπνιζόντων ή μη. Υπάρχουν φανατικοί αντικαπνιστές που θα επιθυμούσαν τους «καθαρούς» χώρους. Ο καθένας μας θα είχε την επιλογή του ανάλογα με τις συνήθειες του που θα προτιμήσει να καθίσει. Αυτή η καθολική απαγόρευση με τη δικαιολογία ότι ο διαχωρισμός χώρων θα αποτελούσε αθέμιτο ανταγωνισμό είναι γελοία. Γιατί αυτό κατ΄αρχήν αποτελεί παραδοχή της κυβέρνηση ότι οι περισσότεροι πολίτες προτιμούν να καπνίζουν, οπότε θα γέμιζαν οι χώροι καπνιστών και θα έκλειναν οι χώροι μη καπνιζόντων !!


Η αντικαπνιστική εκστρατεία καλά κρατεί. Στα κουτιά των τσιγάρων αναγράφεται πόσο βλαβερό είναι το κάπνισμα και οι γιατροί παντού και πάντοτε αναφέρονται στους κινδύνους του καπνίσματος για την υγεία μας. Μαζί με μια σχετική ενημέρωση στα σχολεία, νομίζω ότι θα ήταν αρκετό ώστε ο κάθε πολίτης να αποφασίσει για τη ζωή του.
Για φανταστείτε σήμερα να βλέπετε έξω από δημόσιες υπηρεσίες, τράπεζες, μεγάλα καταστήματα, να μαζεύονται απέξω οι υπάλληλοι για να απολαύσουν ένα τσιγαράκι!!


Το τι γίνεται στις άλλες χώρες δε με ενδιαφέρει. Ο κάθε λαός έχει τις δικές τους συνήθειες, τα ήθη και έθιμα, τον τρόπο διασκέδασης, τη δική του κουλτούρα.
Και εμείς το δικό μας τρόπο ζωής.





Σάββατο 11 Σεπτεμβρίου 2010

ΜΙΑ ΧΑΡΑ ΑΡΜΕΝΙΖΟΥΜΕ....


Έχω την εντύπωση ότι ζούμε στην εποχή του παράδοξου, του παραλογισμού. Έχω αρχίσει να αμφιβάλω για τις πνευματικές μου ικανότητες γιατί μου είναι αδύνατο να κατανοήσω κάποια πράγματα που συμβαίνουν σήμερα.



Μιλώ φυσικά για τα πολιτικά μας κοινά, για τον τρόπο που κυβερνιέται αυτή η χώρα, για τον τρόπο που η κεντρική εξουσία και η δημόσια διοίκηση καθορίζουν τη καθημερινή μας ζωή. Μιλώ για αυτά τα απίθανα, τα γελοία με τα οποία μας τροφοδοτούν κάθε μέρα οι κυβερνώντες και τα τρισάθλια ΜΜΕ.


Μου είναι αδύνατο να παρακολουθήσω κάποιες κυβερνητικές ενέργειες. Προφανώς δεν έχουν αντιληφθεί στη κυβέρνηση ότι ο πολίτης είναι αγχωμένος, προβληματισμένος, αγωνιά και προπαντός είναι πολύ οργισμένος.


Μας λένε ότι το περίφημο Μνημόνιο, αυτό που κουτσούρεψε μισθούς, συντάξεις, ασφαλιστικά δικαιώματα, πρέπει να εφαρμοστεί. Ότι το Μνημόνιο είναι ένα, δεν υπάρχει άλλο, νέα μέτρα δεν επιβάλλονται. Από την άλλη απλά «επικαιροποιείται»!!
Δηλαδή, επειδή ορισμένοι στόχοι δεν επιτυγχάνονται, το Μνημόνιο θα αλλάζει σύμφωνα με τα νέα δεδομένα. Και φυσικά αυτό θα απαιτεί ΝΕΑ σκληρά μέτρα.
Μας κοροϊδεύουν, παίζουν με τις λέξεις;


Έφτασαν να πουν το εξωφρενικό ότι «η φορολογία είναι ένδειξη αλληλεγγύης!!!


Ο πρωθυπουργός, αυτός ο «είπα ξείπα έχεσα τη παρόλα μου», μιλούσε μεταξύ των άλλων… χεσμέντων ότι θα κάνει κυβέρνηση «μικρή και ευέλικτη». Και προχθές η νύχτα έβγαλε κυβέρνηση 48 ατόμων, μία κυβέρνηση με την απλή μετονομασία και τη προσθήκη κάποιων υπουργείων ( Υπουργείο Υγείας, Διατροφής, Άθλησης και…. Πέψης, όπως εύστοχα έγραψε η Ελευθεροτυπία), με πιθανότητα ο ΟΠΑΠ να πάει στην ευθύνη του Υπουργεία Υγείας !!, με 7 υπουργούς-αναπληρωτές, μια κυβέρνηση που θα ψάχνεται για καιρό έως ότου καθορισθούν αρμοδιότητες.
Νυχτιάτικα συγκροτήθηκε, τι να πει κανείς.


Και όλα αυτά τα ευτράπελα σε μια χρονική στιγμή που όλοι φωνάζουν για περιορισμό των δημοσίων δαπανών. Φαίνεται όμως ότι η κυβέρνηση τις μόνες δαπάνες που ξέρει καλά να περιορίζει είναι η περικοπή μισθών, συντάξεων, επιδομάτων, υπερωριών κτλ όλων ανεξαιρέτως των κοινωνικών τάξεων.


Γιατί πώς να χωνέψει κανείς ότι ο πρωθυπουργός δημιουργεί γραφείο με 110 συμβούλους, το δικό του ΟVAL γραφείο σύμφωνα με τα αμερικανικά πρότυπα και τις συστάσεις των ξένων εμπειρογνωμόνων που έφερε στην Ελλάδα !! Ποιοι είναι αυτοί οι φωστήρες που θα συμβουλεύουν και σε τι το Γιωργάκη;;


Δεκάδες συμβούλους δικαιούνται και οι αναπληρωτές υπουργοί, οι υπουργοί και υφυπουργοί, οι Γενικοί και Ειδικοί Γραμματείς !! Και μετά μιλούν για περικοπές δαπανών οι κύριοι;; Γιατί δεν εμπιστεύονται τη δημόσια διοίκηση η οποία- μη τη κατηγορούμε αδιακρίτως- έχει εξαίρετους υπαλλήλους με γνώση του αντικειμένου αφού ασχολούνται χρόνια με αυτό;


Όσο για την οικονομική πολιτική; Η αγορά έχει στεγνώσει από ρευστό χρήμα. Η γενική μείωση των διαθέσιμων χρημάτων των πολιτών έχει σαν αποτέλεσμα τη μείωση της κατανάλωσης εκτός των απολύτως αναγκαίων ειδών. Και όπως είναι γνωστό, τα έσοδα του ΦΠΑ αυξάνουν μόνο όταν υπάρχει κίνηση στην αγορά, μόνο όταν ο καταναλωτής ΑΓΟΡΑΖΕΙ. Με τέτοια μειωμένη κατανάλωση από πού θα εισπράξουν φόρους και ΦΠΑ; Και σκέπτονται ακόμα να αυξήσουν το συντελεστή του ΦΠΑ, δηλαδή να δυσκολέψουν ακόμα περισσότερο την αγορά και τη καταναλωτική κίνηση;


Η κυβέρνηση αυξάνει τα δικά της έξοδα με τη σωρεία πρόσληψης «συμβούλων», με τη μετάβαση στη Θεσσαλονίκη όλων των υπουργών και των παρατρεχάμενων. Τη συμβολισμός , τι παράδειγμα είναι αυτό;


Ναι φίλοι μου, έχουμε σιχαθεί ίσως τα πολιτικά πράγματα, είμαστε σε μια εποχή που ο καθένας μας προσπαθεί να τα βγάλει πέρα, μέσα σε ένα πολύ θολό τοπίο. Όμως εδώ που έφθασαν τα πράγματα, η κατάσταση αυτή μας αναγκάζει να παρακολουθούμε τα δρώμενα.


Διερωτώμαι λοιπό μήπως έφτασε η ώρα να κατεβούν στους δρόμους οι απλοί ανοργάνωτου πολίτες, όχι με τα συνδικάτα, εμείς οι οργισμένοι, μακριά πλέον από τους καναπέδες μας.

Κυριακή 22 Αυγούστου 2010

Ε ΝΑΙ, ΤΕΛΟΣ....

Εντάξει, ομολογώ ότι το παράκανα στις διακοπές φέτος. Εκεί που έλεγα ότι ύστερα από μια βδομάδα στην Εύβοια τελειώσαμε, να και ένα νέο δεκαήμερο καθισιού.


Ένα ζευγάρι πολύ αγαπημένων μου φίλων, παραχώρησε το εξοχικό τους σπίτι σε παραλία της Κορινθίας όπου πέρασα πέντε υπέροχες μέρες κοντά στη θάλασσα. Φαίνεται όμως ότι ο οργανισμός μου δεν είχε χορτάσει ακόμα και έτσι πήρα τα βουνά και ανέβηκα στα Τρίκαλα Κορινθίας, σε υψόμετρο 1.100μέτρων.


Είχα πάρα πολλά χρόνια να κάνω διακοπές σε βουνό, συνήθως τη περίοδο των διακοπών την έχουμε συνδέσει με τη θάλασσα και τις βουτιές στα γαλανά μας νερά. Και όμως με τη ζέστη που επικρατούσε και το γεγονός ότι ο πολύ ζεστός καιρός με κτυπάει στα νεύρα, τα Μεσαία Τρίκαλα αποδείχθηκαν πραγματικά ο,τι έπρεπε για μένα. Πέντε πολύ όμορφες μέρες, δροσερές, σε ένα πανέμορφο σαλέ, φτιαγμένο από πέτρα και ξύλο.

 Δεν είχε πολλά πράγματα να κάνεις εκεί είναι η αλήθεια. ‘Όμως η μέρα περνούσε με διάβασμα, εφημερίδες και φυσικά ταβερνάκια, ουζάκι, τσίπουρο και καλό φαγητό. Μάλιστα ένα από αυτά τα μέρη, το Τζίνι, έγινε το καθημερινό μου στέκι, μεσημέρι και βράδυ.


Πανέμορφο το μοναστήρι του Αγίου Βλάσση, μέσα στα λουλούδια και το πράσινο.


Όλη η περιοχή είναι πνιγμένη στα πλατάνια, τις καρυδιές και άλλα πανύψηλα δένδρα.


Ε, τώρα πλέον όλα τελείωσαν οριστικά. Αρκετά για φέτος. Εν αναμονή ενός πολύ δύσκολου χειμώνα. Καλά νάμαστε.