ΡΗΣΕΙΣ....ΧΘΕΣ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ.

Άντε και με το καλό!! Να μας ζήσουν!!
Για τη νέα μας κυβέρνηση λέω.
Ευχές απαιτεί η ευγένεια, πέρα από  οποιεσδήποτε αντιρρήσεις  και δισταγμούς.
Και  μη μου πείτε ότι θα στερείται ενδιαφέροντος από δω και πέρα η ζωή μας!

Αλλά να μη μακρηγορώ.

Αφορμή για την ανάρτηση μου έδωσε ένα άρθρο που διάβασα στην εφημερίδα Καθημερινή το Σάββατο 16 Ιουνίου.
Αναφερόταν σε ομιλίες του Κωνσταντίνου Καραμανλή  στη Βουλή, σε Οργανισμούς, σε Πρωτοχρονιάτικα Μηνύματα  και σε επιστολές που έστειλε  σε  συνεργάτες του.
Όποια γνώμη κι΄αν έχει ο καθένας για το πολιτικό αυτό, είναι γεγονός ότι οι θέσεις του είχαν συνήθως άμεση σχέση με  στη πραγματικότητα.
Θέλησα λοιπόν να συνδέσω ή μάλλον να ταιριάσω  τα λόγια του με τη σημερινή πολιτική κατάσταση που επικρατεί στη χώρα μας.

 1) «Φτάνει να το θελήσουμε. Φτάνει να παραμερίσουμε τα μικρά και να αποβλέψουμε στα μεγάλα και από το παρών να σκεφτόμαστε περισσότερο το μέλλον».

Φαίνεται ότι εδώ τα καταφέραμε, τουλάχιστον προς το παρόν.

 2) «Στη πολιτική κάθε απόφαση δεν αρκεί μόνο να είναι σωστή. Πρέπει να λαμβάνεται και στη κατάλληλη στιγμή».

Μη μου πείτε, πριν το γκρεμό, τη πήραν την απόφαση!

 3) «Υπάρχει μια μεγάλη διαφορά μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης στο πολιτικό διάλογο. Κατ΄αυτόν η αντιπολίτευση διαθέτει μια μεγάλη υπεροχή, διότι κινείται μέσα στον απέραντο χώρο του επιθυμητού, ενώ η κυβέρνηση μέσα στο στενό χώρο του εφικτού».

Μεγάλη κουβέντα, απόλυτα αληθινή και …..συνεχώς αγνοούμενη, αφού πάντοτε μας παρασύρει το επιθυμητό και ποτέ το εφικτό. Υπάρχει και τωρινό παράδειγμα!

 4) « Οι ξένοι δε θα μπορούσαν να μας αδικούν εάν δε τους διευκόλυναν τα σφάλματα τα δικά μας».

Α, πόσο αληθινό, πόσο ισχυρό και παντοτινό επιχείρημα της ελληνικής νοοτροπίας!!
Σε όλη τη μακραίωνη  ιστορία  μας, οι ξένοι μας έφταιγαν!!

 5) «Δεν πρέπει να λησμονούμε ότι σαν λαός, κάναμε τα μεγαλύτερα  πολιτικά σφάλματα στις πιο κρίσιμες στιγμές της ζωής του έθνους».

Βεβαία, έχουμε τη συνήθεια αυτή και προφανώς τη διατηρούμε.

 6) « Είναι καιρός  να πραγματοποιήσουμε την αληθινή αλλαγή για την οποία όλοι μιλούν, χωρίς ωστόσο να την έχουν συνειδητοποιήσει. Γιατί αλλαγή δε σημαίνει απλή αλλαγή κυβερνήσεων. Σημαίνει αλλαγή του πολιτικού κλίματος του τόπου μας και προπαντός την αλλαγή της πολιτικής νοοτροπίας.»

Aχ αυτή η λέξη «αλλαγή»! Λέξη ….ευρέως χρησιμοποιούμενη και πάντοτε κενή νοήματος. Άραγε σήμερα θα αποκτήσει την αληθινή της έννοια;;

 7)  « Κάποτε ένας Γάλλος ιστορικός με ρώτησε: Πως μπορείτε να αποδείξετε ότι οι σύγχρονοι Έλληνες είναι απόγονοι των αρχαίων;;  Πάρτε σαν παράδειγμα, του είπα, τη πολιτική μας ζωή. Τα πάθη τα πολιτικά, την αστάθεια, τη δημαγωγία…».

Aλήθεια, απόλυτα ……προσδιοριστικό  και  ….ισχυρότατο επιχείρημα! Γιατί δηλαδή, ακόμα και τα ελαττώματα προσδιορίζουν τη καταγωγή!!

Πέρασαν πολλά χρόνια από τότε που ειπώθηκαν τα παραπάνω από το Κ. Καραμανλή.
Πόσο αληθινά όμως παραμένουν και σήμερα!!

ΟΤΑΝ ΛΕΝΕ ΟΛΑ, ΕΝΝΟΟΥΝ ΤΙΠΟΤΑ!!

«Πάντοτε ήμουν σοσιαλιστής . Εντάχθηκα από νωρίς στη σοσιαλδημοκρατία,  τη μόνη που συνδυάζει την ισότητα με την ελευθερία. Γνωρίζω ότι για να υπάρξει κατανομή του πλούτου, πρέπει πρώτα εκείνος να παραχθεί. Αλλά είμαι βαθύτατα πεπεισμένος ότι η αγορά δε πρέπει να παραμείνει ανεξέλεγκτη.

Σήμερα η αυτοκρατορία του χρήματος τίθεται ξανά στο εδώλιο. Το χρήμα κυριαρχεί, Ήταν εργαλείο, έγινε αφεντικό.

Ενώ το χρήμα θα πρέπει να υπηρετεί τη πραγματική οικονομία, ανάγεται σε μέτρο των πάντων, σε κριτήριο της ανθρώπινης ζωής. Έχετε χρήματα; Έχετε τα πάντα. Δεν έχετε; Δεν αξίζετε τίποτα. Το χρήμα είναι ο νόμος και οι προφήτες. Δεν τρέφω τη ψευδαίσθηση ότι μπορώ να θέσω τέρμα στην εξουσία του. Αλλά μπορώ να προτείνω ισχυρά αντίβαρα: να επικρατήσουν η παραγωγική οικονομία και όχι το χρηματοοικονομικό σύστημα, οι επιχειρήσεις και όχι οι τράπεζες, οι επενδυτές και όχι οι εισοδηματίες, η εργασία και όχι το κεφάλαιο, η πολιτική και όχι οι αγορές, το γενικό συμφέρον και όχι το γρήγορο κέδρος, η αξιοκρατία και όχι τα εκ γενετής προνόμια, η κοινωνική ανέλιξη και όχι η κληρονομιά, η αξιοπρέπεια και όχι η απληστία, η δικαιοσύνη και όχι η ανισότητα Δημοκρατία και όχι τα επί μέρους συμφέροντα.

Είναι τόσο βαθειά η απόγνωση των λαϊκών στρωμάτων που εύκολα μπαίνουν στο πειρασμό να στραφούν προς τα άκρα, να αναποδογυρίσουν τα πάντα  ώστε να ακούσουν επιτέλους οι ισχυροί.

 Η αξία πρέπει να ανταμείβεται, η ανάληψη κινδύνου να επιβραβεύεται, η επιχειρηματικότητα να ενθαρρύνεται. Οι περιουσίες που δημιουργήθηκαν χάρη στην εργασία και στις επενδύσεις δεν έχουν τίποτα το αξιοκατάκριτο.

 Αν είμαστε δίκαιοι μπορούμε να είμαστε αυστηροί, να απιστούμε τη συμμετοχή όλων στη κοινή προσπάθεια, να αρνούμαστε ευκολίες, να ζητάμε θυσίες όταν εκείνες είναι αναγκαίες.

 Οι αρχές μου.

Η αλήθεια. Χωρίς αυτή δεν υπάρχει  γνήσια δημοκρατία. Θα πω την αλήθεια ακόμα κι αν αυτό είναι δύσκολο.

Η αξιοκρατία. Κληρονομημένα πλεονεκτήματα, διασυνδέσεις, προνόμια που συνδέονται με το πλούτο, παρεμποδίζουν τη κοινωνική κινητικότητα. Στον καθένα ότι του αναλογεί με βάση την εργασία του.

Η αλληλεγγύη.  Όλοι έχουν δικαίωμα σε μια ίση και αξιοπρεπή διαβίωση. Οι αδύναμοι, οι μη προνομιούχοι, οι λησμονημένοι πρέπει να προστατεύονται, να ενισχύονται και να προάγονται. Βεβαίως θα πρέπει να προσπαθήσουν και οι ίδιοι: οι παροχές, τα επιδόματα, τα βοηθήματα θα πρέπει να συνδέονται με την υπευθυνότητα όσων τα λαμβάνουν.»

Δε φαντάζομαι να νομίζετε ότι τα παραπάνω λόγια είναι λόγια Έλληνα πολιτικού ανδρός!! Που τέτοια χάρη!!
Είναι τα λόγια του νέου Προέδρου της Γαλλίας, του Φρανσουά Ολάντ, ξέρετε αυτόν που ο δικό μας 38άρης, το νέο σαΐνι της πολιτικής σκηνής ειρωνεύτηκε σαν Ολαντρεού!!

Ο Ολάντ λοιπόν εξέδωσε πριν από τις προεδρικές εκλογές ένα βιβλιαράκι 172 σελίδων όπου περιγράφει καταρχήν ποιος είναι, τη σταδιοδρομία του, τις αρχές του και λεπτομερώς το πολιτικό του πρόγραμμα.

Έτσι όπως θα έπρεπε να κάνει  κάθε  σοβαρός πολιτικός που θέλει να κυβερνήσει μια χώρα.
Θα έλεγα μάλιστα ότι καλό θα ήταν να διαβάσουν και να μελετήσουν όλοι οι πολιτικοί μας όσα γράφει ο Ολάντ στο βιβλίο αυτό, έτσι και μήπως συνέλθουν.

Εμείς εδώ ακούμε ακόμα και σήμερα τους πολιτικούς μας να διαπληκτίζονται, να υπόσχονται, να  μπουρδολογούν.

Άξιοι «πολιτικοί άνδρες» ενός έθνους που ακόμα δε κατάφερε να δημιουργήσει ένα σοβαρό, αξιοκρατικό και σύγχρονο κράτος.

Σημ. Αποσπάσματα από το βιβλίο του Φρανσουά Ολάντ «Να αλλάξουμε το πεπρωμένο».

ΤΕΛΟΣ ΣΙΩΠΗΣ.

Ύστερα από  περίπου 33 ημερών σιωπής, επανέρχομαι. Η σιωπή μου αυτή οφείλεται στις ισχνότατες επιδόσεις μου σε θέματα νέων τεχνολογιών! Ανεπίδεκτος μαθήσεως, σκράπας!

Ξαφνικά λοιπόν δημιουργήθηκαν προβλήματα στο μπλόγκ μου,……μπλοκάρισε και ήταν αδύνατο να βγάλω ανάρτηση, παρά τις προσπάθειές μου. Έχω και το κακό συνήθειο από τον εκνευρισμό μου να κτυπώ…αλύπητα διάφορα πλήκτρα, αγνοώντας που θα με  οδηγήσουν!!

Εξάλλου ποτέ δε τα συμπάθησα αυτά τα τέρατα τους υπολογιστές. Κάνουν τον …έξυπνο ότι τα ξέρουν όλα, δίνουν πληροφορίες για τα πάντα με μια εκνευριστική αλαζόνα και ταχύτητα και παρόλο ότι είχα την ευκαιρία να μάθω τη λειτουργία τους λόγω του ασχολίας μου, ποτέ δε το επεδίωξα.

Όταν κατάλαβα κάπως αργά ότι θα παρέμενα μακράν των σύγχρονων τάσεων, έκανα μαθήματα χρήσης υπολογιστών εν μέσω πλήρους  ψυχικής κατάρευσης!! 

Τελικά βέβαια τη λύση στο πρόσφατο πρόβλημα βρήκε ό πρώην δάσκαλός μου που με εισήγαγε στα μυστικά των τεράτων αυτών και έτσι….εδώ είμαι και πάλι.

Καλά, δε θεωρώ ότι σας έλειψα, ότι με αναζητούσατε εναγωνίως, αλίμονο!

Είχαμε εξάλλου τόσα γεγονότα που μας κράτησαν φαντάζομαι περισσότερο μπροστά στη τηλεόραση παρά στον υπολογιστή μας.

Ελπίζω τουλάχιστον να μη με ξεχάσατε.

Να είστε  όλοι καλά.

ΘΕΛΩ ΝΑ ΞΕΡΩ....

Είμαι πραγματικά πολύ περίεργος, μα πολύ περίεργος: αυτοί οι πολιτικοί που μας κυβέρνησαν από το 1974 μέχρι σήμερα και έφεραν τη χώρα σ΄αυτή τη κατάντια και τους πολίτες στην εξαθλίωση, έχουν καταλάβει το έγκλημά τους;;



Έχουν συνειδητοποιήσει την ενοχή τους, για τη διαφθορά που εξέθρεψαν, τα ψέματα που μας σερβίριζαν, τα τραγικά τους σφάλματα, την αδιαφορία και την ανικανότητα που επέδειξαν στο να δημιουργήσουν ένα κράτος δικαίου, κυνηγώντας μόνο την επανεκλογή τους;;


Και για να είμαι δίκαιος, έχουμε σαν πολίτες αυτής της χώρας και εμείς οι ίδιοι κατανοήσει, ότι συμβάλλαμε στη κατάπτωση της χώρας, άλλοι περισσότερο, άλλοι λιγότερο, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, είτε τυφλωμένοι από κομματικό πάθος, είτε ενδιαφερόμενοι μόνο για τα ατομικά μας συμφέροντα, ανεχόμενοι τόσα χρόνια τώρα απαράδεκτες συμπεριφορές των κυβερνώντων;;


Κι ακόμα, η πνευματική ηγεσία της χώρας θα εξακολουθήσει να σιωπά και να κρύβεται, άτολμη, απλά να ακολουθεί αντί να ηγείται;


Θέλω να ξέρω τι θα μας πουν οι πολιτικοί μας σήμερα, τι γλώσσα θα μιλήσουν, τι ύφος θα έχουν απευθυνόμενοι στο λαό;
Θέλω να ξέρω μετάνιωσαν για τη συμπεριφορά τους; Άλλαξαν νοοτροπία; Έμαθαν;
Θα βάλουν τη χώρα πάνω από το προσωπικό τους συμφέρον σαν υπεύθυνοι πολιτικοί ηγέτες;


Πριν μπω στο παραβάν για να ψηφίσω, θέλω να τα ξέρω όλα.

ΟΙ ΑΧΡΗΣΤΟΙ .

Πάμε λοιπόν σε ένα μήνα για εκλογές. Δηλαδή αρχικά να επιλέξουμε μέσα από μια πλειάδα πολιτικών τους καταλληλότερους για να μας κυβερνήσουν και στη συνέχεια να τους εκλέξουμε.



Υπάρχουν βέβαια πολίτες που είναι φανατικά αφοσιωμένοι σε κόμματα, στις αρχές και την ιδεολογία που αυτά τα κόμματα υποστηρίζουν, αποκλείοντας κάθε παρέκκλιση.
Υπάρχουν όμως και οι άλλοι πολίτες πιστοί στο κόμμα τους για διάφορους λόγους, λόγους αρχής, που επιμένουν να παραμένουν στον ίδιο κομματικό χώρο έστω και παραπονούμενοι ή απογοητευμένοι.
Άλλοι πάλι πιο ελεύθεροι και μακριά από στενές κομματικές αγκυλώσεις, προσπαθούν σε κάθε εκλογική μάχη να επιλέξουν εκείνους που θεωρούν ότι κάτω από τις συγκεκριμένες επικρατούσες συνθήκες θα είναι οι καλύτεροι να τα καταφέρουν και να βγάλουν τη χώρα από το τέλμα στο οποίο έφτασε.


Αυτοί οι πολίτες έχουν και το μεγαλύτερο πρόβλημα σήμερα στις επιλογές τους.


Και αναφέρομαι σε όσους ψηφίζουν τα λεγόμενα δύο κόμματα εξουσίας, τα πρώην μεγάλα, που έχουν ήδη δοκιμαστεί στη διακυβέρνηση αυτής της χώρας.
Πέστε μου σας παρακαλώ πώς να κάνουν τις επιλογές τους, σε τι είδους δεδομένα να τις στηρίξουν και να έχουν και ήσυχη της συνείδησή τους; Γιατί να εμπιστευτούν και πάλι όσους κυβερνούσαν αυτή τη χώρα εδώ και 35 χρόνια;;


Αναλογιστείτε τα πεπραγμένα των πολιτικών που ανήκουν σε αυτά τα δύο κόμματα και δέστε ιδιαίτερα τη σημερινή τους συμπεριφορά !!
Ανίκανοι, ανύπαρκτοι, λίγοι, ψεύτες, ακόμα και για απλά πράγματα!!

Ενάμισι χρόνο τώρα και δεν είναι ικανοί να τακτοποιήσουν το θέμα των ταξί!!


Έδιναν κοινωνικά επιδόματα σε άσχετους και σήμερα δε μπορούν να βρουν αυτούς που δεν τα δικαιούνταν, αφού δεν είχαν φροντίσει να έχουν τους δικαιούχους κάθε κατηγορίας ηλεκτρονικά καταχωρημένους ή γιατί έτσι συνέφερε στους πολιτικούς μας για να εισπράττουν τους ψήφους αυτών των παράνομα ευνοημένων!


Ύστερα από τόσα χρόνια δε κατάφεραν να δημιουργήσουν και να εφαρμόσουν ένα σύγχρονο και σωστό εκπαιδευτικό σύστημα ! Κάθε υπουργός Παιδείας είχε και το δικό του «σύστημα», ένα προσωπικό σύστημα σύμφωνα με τα δικά του μυαλά!
Σύστημα Παπανδρέου, Αρσένη, Γιαννάκου, Στυλιανίδη, Διαμανταπούλου και πάει λέγοντας!!!


Και όχι μόνο στα εκπαιδευτικά, αλλά και στα …..ταξί: σύστημα Ρέππα, Ραγκούση, Βορίδη!!!


Στο θέμα της λαθρομετανάστευσης, χρόνια τώρα πλήρης αδιαφορία και ανεπάρκεια στη λύση του τεράστιου αυτού προβλήματος. Και σήμερα που πνιγόμαστε, που δε ζούμε ασφαλείς και ελεύθεροι στη περιοχή μας, τρέχουν να βρουν λύση, πρόχειρη φυσικά, μερική μόνο, ενώ η αρμόδια κοινοτική Επίτροπος λέει στο Χρυσοχοϊδη ότι λεφτά έχουμε να σας δώσουμε για να αντιμετωπίσετε αυτό το πρόβλημα αλλά εσείς δε ξέρετε να τα πάρετε!!!


Τυμπανοκρουσίες, θόρυβος για τα περίφημα γενόσημα φάρμακα! Με τη πρώτη μέρα εφαρμογής της ρύθμισης αυτής το σύστημα αποδείχθηκε άχρηστο. Προχειρότητα, επιπολαιότητα, φούσκες!!


Τους βλέπετε και σήμερα, υποτίθεται συνεργαζόμενους, να μισοτρώγονται μεταξύ τους!
Αδιάφοροι για το αύριο, οι ηγεσίες των κομμάτων τους που υποτίθεται ότι θα έχουν τις πλειοψηφίες, αναμασούν τα ίδια με τον ίδιο ακριβώς τρόπο και φρασεολογία, ξύλινοι, βαρετοί, αδιόρθωτοι, αμετανόητοι.  


Επί 35 χρόνια οι πολιτικοί των κομμάτων που μας κυβέρνησαν είχαν επιδοθεί μόνο στη θεσιθηρία. Μόνο τους μέλημα η επανεκλογή με κάθε τρόπο. Καμία απολύτως μέριμνα στη δημιουργία ενός σύγχρονου κράτους, δίκαιου, κοινωνικής ευαισθησίας,
παραγωγικού. Αντίθετα, ανίκανοι κα ανεπαρκείς, έστησαν ένα κράτος-μπάχαλο, περίγελο σήμερα των άλλων.


Μας έφεραν στο σημερινό κατάντημα. Και σήμερα ο ένας ζητά να «αρχίσει». Ο άλλος ζητά «δύναμη».
Εμείς οι πολίτες θα πρέπει να αντέξουμε και κάποτε να τους επιβληθούμε.