Η ΕΠΙΚΕΙΡΟΤΗΤΑ ΣΕ ΕΙΚΟΝΕΣ.

«Φάγαμε τα λεφτά επειδή διορίζαμε. Τα φάγαμε όλοι μαζί.»

Ωραίους «ηγέτες» έχουμε, έντιμους και υπεύθυνους.
Δεν φταίνε όμως αυτοί αλλά εμείς, που τους επανεκλέγουμε με τη ψήφου μας.

Ο ΓΑΠ στο νέο oval γραφείο του στους δύο τελευταίους ορόφους του Υπουργείου Εσωτερικών στη Β.Σοφίας.

Σημ. Η σημαία των ΗΠΑ στο γραφείο του δεν είναι συμπτωματική. Έχει τη σημασία και την ερμηνεία της.

ΟΧΙ ΚΙΕΤΣΙ...

Όχι, δε καπνίζω, δε κατάφερα ποτέ να το συνηθίσω παρά τις… προσπάθειές μου! Όταν ήμουν φοιτητής στην Αγγλία, με είχε πιάσει η νοσταλγία για το τόπο μου. Δίχως φίλους το πρώτο διάστημα, σχεδόν μόνος, τόριξα στο κάπνισμα. Αγόρασα όμως τα πιο φτηνά τσιγάρα που υπήρχαν με αποτέλεσμα μέσα σε ένα μήνα να κάνω ένα λαιμό και ένα στόμα χάλια. Το σταμάτησα αμέσως.

Μετά ήρθε το στρατιωτικό, μια περίοδος όπου συχνά οι άνδρες αρχίζουν το κάπνισμα. Δεύτερη αποτυχημένη προσπάθεια και παρόλο, που δε παρατάω τα πράγματα τόσο εύκολα με τη πρώτη δυσκολία, δε το ξαναεπιχείρησα.


Μέσα στο σπίτι ο πατέρας μου ήταν δεινός καπνιστής, δυό πακέτα την ημέρα ήθελε! Τον θυμάμαι μάλιστα να βάζει κληματόφυλλα μέσα στο παλιό πλακέ κουτί του Παπαστράτου για να κρατάνε φρέσκα τα τσιγάρα. Παρόλο το βαρύ κάπνισμα δε πέθανε από αυτό, αλλά από βαθύ γήρας.


Ο άγγελος η μάνα μου κάπνιζε περίπου 2-3 τσιγάρα το μήνα με τον απογευματινό της καφέ. Ο θάνατός της από καρκίνο στους πνεύμονες όταν ήταν πολύ νέα, δε μπορεί να οφείλεται στο μηδαμινό της κάπνισμα.


Σχεδόν όλοι στις παρέες μου είναι καπνιστές. Αυτό όμως ποτέ δε με απέτρεψε από το να βρίσκομαι μαζί τους. Δε μου είναι δυνατόν να επιλέγω τους φίλους μου ανάλογα με το αν καπνίζουν, αν έχουν τις ίδιες πολιτικές προτιμήσεις ή βάσει οποιασδήποτε άλλης προσωπικής επιλογής. Οι σχέσεις δημιουργούνται και διαρκούν όταν στηρίζονται στα ψυχικά, τα ανθρώπινα χαρακτηριστικά.


Τώρα γιατί αναφέρθηκα σε όλα αυτά. Γιατί τα τελευταία μέτρα που επιβλήθηκαν κατά του καπνίσματος, ακόμα και για ένα μη καπνιστή όπως εγώ, θεωρώ ότι είναι απαράδεκτα και καταπιεστικά.
Εάν η κυβέρνηση ήθελε να ασχοληθεί με την υγεία μας, ας φροντίσει να έχουμε κατάλληλα και πλήρως εξοπλισμένα νοσοκομεία με επάρκεια γιατρών διαφόρων ειδικοτήτων και νοσηλευτικό προσωπικό. Να εξαφανιστούν τα ράντζα από τους διαδρόμους. Να αναβαθμιστεί τελικά η δημόσια φροντίδα υγείας για όλους και όχι μόνο για τους πλούσιους που έχουν τη δυνατότητα ιδιωτικής περίθαλψης.


Ό καθένας μας κάνει τις επιλογές του. Λένε ότι ευτυχία είναι αυτές οι μικρές καθημερινές χαρές που απολαμβάνουμε και το τσιγάρο προσφέρεται γιαυτό. Ένα τσιγαράκι με το καφέ, ένα σε στιγμές προβληματισμού ή ψυχικής κατάπτωσης ή με τη παρέα, φαίνεται ότι για ορισμένους είναι πραγματικά μια θαυμάσια απόλαυση.


Η κυβέρνηση θα μπορούσε να επιτρέψει την επιλογή σε κάθε επιχειρηματία να καθορίζει εάν ο χώρος του θα ήταν καπνιζόντων ή μη. Υπάρχουν φανατικοί αντικαπνιστές που θα επιθυμούσαν τους «καθαρούς» χώρους. Ο καθένας μας θα είχε την επιλογή του ανάλογα με τις συνήθειες του που θα προτιμήσει να καθίσει. Αυτή η καθολική απαγόρευση με τη δικαιολογία ότι ο διαχωρισμός χώρων θα αποτελούσε αθέμιτο ανταγωνισμό είναι γελοία. Γιατί αυτό κατ΄αρχήν αποτελεί παραδοχή της κυβέρνηση ότι οι περισσότεροι πολίτες προτιμούν να καπνίζουν, οπότε θα γέμιζαν οι χώροι καπνιστών και θα έκλειναν οι χώροι μη καπνιζόντων !!


Η αντικαπνιστική εκστρατεία καλά κρατεί. Στα κουτιά των τσιγάρων αναγράφεται πόσο βλαβερό είναι το κάπνισμα και οι γιατροί παντού και πάντοτε αναφέρονται στους κινδύνους του καπνίσματος για την υγεία μας. Μαζί με μια σχετική ενημέρωση στα σχολεία, νομίζω ότι θα ήταν αρκετό ώστε ο κάθε πολίτης να αποφασίσει για τη ζωή του.
Για φανταστείτε σήμερα να βλέπετε έξω από δημόσιες υπηρεσίες, τράπεζες, μεγάλα καταστήματα, να μαζεύονται απέξω οι υπάλληλοι για να απολαύσουν ένα τσιγαράκι!!


Το τι γίνεται στις άλλες χώρες δε με ενδιαφέρει. Ο κάθε λαός έχει τις δικές τους συνήθειες, τα ήθη και έθιμα, τον τρόπο διασκέδασης, τη δική του κουλτούρα.
Και εμείς το δικό μας τρόπο ζωής.

ΜΙΑ ΧΑΡΑ ΑΡΜΕΝΙΖΟΥΜΕ....

Έχω την εντύπωση ότι ζούμε στην εποχή του παράδοξου, του παραλογισμού. Έχω αρχίσει να αμφιβάλω για τις πνευματικές μου ικανότητες γιατί μου είναι αδύνατο να κατανοήσω κάποια πράγματα που συμβαίνουν σήμερα.



Μιλώ φυσικά για τα πολιτικά μας κοινά, για τον τρόπο που κυβερνιέται αυτή η χώρα, για τον τρόπο που η κεντρική εξουσία και η δημόσια διοίκηση καθορίζουν τη καθημερινή μας ζωή. Μιλώ για αυτά τα απίθανα, τα γελοία με τα οποία μας τροφοδοτούν κάθε μέρα οι κυβερνώντες και τα τρισάθλια ΜΜΕ.


Μου είναι αδύνατο να παρακολουθήσω κάποιες κυβερνητικές ενέργειες. Προφανώς δεν έχουν αντιληφθεί στη κυβέρνηση ότι ο πολίτης είναι αγχωμένος, προβληματισμένος, αγωνιά και προπαντός είναι πολύ οργισμένος.


Μας λένε ότι το περίφημο Μνημόνιο, αυτό που κουτσούρεψε μισθούς, συντάξεις, ασφαλιστικά δικαιώματα, πρέπει να εφαρμοστεί. Ότι το Μνημόνιο είναι ένα, δεν υπάρχει άλλο, νέα μέτρα δεν επιβάλλονται. Από την άλλη απλά «επικαιροποιείται»!!
Δηλαδή, επειδή ορισμένοι στόχοι δεν επιτυγχάνονται, το Μνημόνιο θα αλλάζει σύμφωνα με τα νέα δεδομένα. Και φυσικά αυτό θα απαιτεί ΝΕΑ σκληρά μέτρα.
Μας κοροϊδεύουν, παίζουν με τις λέξεις;


Έφτασαν να πουν το εξωφρενικό ότι «η φορολογία είναι ένδειξη αλληλεγγύης!!!


Ο πρωθυπουργός, αυτός ο «είπα ξείπα έχεσα τη παρόλα μου», μιλούσε μεταξύ των άλλων… χεσμέντων ότι θα κάνει κυβέρνηση «μικρή και ευέλικτη». Και προχθές η νύχτα έβγαλε κυβέρνηση 48 ατόμων, μία κυβέρνηση με την απλή μετονομασία και τη προσθήκη κάποιων υπουργείων ( Υπουργείο Υγείας, Διατροφής, Άθλησης και…. Πέψης, όπως εύστοχα έγραψε η Ελευθεροτυπία), με πιθανότητα ο ΟΠΑΠ να πάει στην ευθύνη του Υπουργεία Υγείας !!, με 7 υπουργούς-αναπληρωτές, μια κυβέρνηση που θα ψάχνεται για καιρό έως ότου καθορισθούν αρμοδιότητες.
Νυχτιάτικα συγκροτήθηκε, τι να πει κανείς.


Και όλα αυτά τα ευτράπελα σε μια χρονική στιγμή που όλοι φωνάζουν για περιορισμό των δημοσίων δαπανών. Φαίνεται όμως ότι η κυβέρνηση τις μόνες δαπάνες που ξέρει καλά να περιορίζει είναι η περικοπή μισθών, συντάξεων, επιδομάτων, υπερωριών κτλ όλων ανεξαιρέτως των κοινωνικών τάξεων.


Γιατί πώς να χωνέψει κανείς ότι ο πρωθυπουργός δημιουργεί γραφείο με 110 συμβούλους, το δικό του ΟVAL γραφείο σύμφωνα με τα αμερικανικά πρότυπα και τις συστάσεις των ξένων εμπειρογνωμόνων που έφερε στην Ελλάδα !! Ποιοι είναι αυτοί οι φωστήρες που θα συμβουλεύουν και σε τι το Γιωργάκη;;


Δεκάδες συμβούλους δικαιούνται και οι αναπληρωτές υπουργοί, οι υπουργοί και υφυπουργοί, οι Γενικοί και Ειδικοί Γραμματείς !! Και μετά μιλούν για περικοπές δαπανών οι κύριοι;; Γιατί δεν εμπιστεύονται τη δημόσια διοίκηση η οποία- μη τη κατηγορούμε αδιακρίτως- έχει εξαίρετους υπαλλήλους με γνώση του αντικειμένου αφού ασχολούνται χρόνια με αυτό;


Όσο για την οικονομική πολιτική; Η αγορά έχει στεγνώσει από ρευστό χρήμα. Η γενική μείωση των διαθέσιμων χρημάτων των πολιτών έχει σαν αποτέλεσμα τη μείωση της κατανάλωσης εκτός των απολύτως αναγκαίων ειδών. Και όπως είναι γνωστό, τα έσοδα του ΦΠΑ αυξάνουν μόνο όταν υπάρχει κίνηση στην αγορά, μόνο όταν ο καταναλωτής ΑΓΟΡΑΖΕΙ. Με τέτοια μειωμένη κατανάλωση από πού θα εισπράξουν φόρους και ΦΠΑ; Και σκέπτονται ακόμα να αυξήσουν το συντελεστή του ΦΠΑ, δηλαδή να δυσκολέψουν ακόμα περισσότερο την αγορά και τη καταναλωτική κίνηση;


Η κυβέρνηση αυξάνει τα δικά της έξοδα με τη σωρεία πρόσληψης «συμβούλων», με τη μετάβαση στη Θεσσαλονίκη όλων των υπουργών και των παρατρεχάμενων. Τη συμβολισμός , τι παράδειγμα είναι αυτό;


Ναι φίλοι μου, έχουμε σιχαθεί ίσως τα πολιτικά πράγματα, είμαστε σε μια εποχή που ο καθένας μας προσπαθεί να τα βγάλει πέρα, μέσα σε ένα πολύ θολό τοπίο. Όμως εδώ που έφθασαν τα πράγματα, η κατάσταση αυτή μας αναγκάζει να παρακολουθούμε τα δρώμενα.


Διερωτώμαι λοιπό μήπως έφτασε η ώρα να κατεβούν στους δρόμους οι απλοί ανοργάνωτου πολίτες, όχι με τα συνδικάτα, εμείς οι οργισμένοι, μακριά πλέον από τους καναπέδες μας.

Ε ΝΑΙ, ΤΕΛΟΣ....

Εντάξει, ομολογώ ότι το παράκανα στις διακοπές φέτος. Εκεί που έλεγα ότι ύστερα από μια βδομάδα στην Εύβοια τελειώσαμε, να και ένα νέο δεκαήμερο καθισιού.


Ένα ζευγάρι πολύ αγαπημένων μου φίλων, παραχώρησε το εξοχικό τους σπίτι σε παραλία της Κορινθίας όπου πέρασα πέντε υπέροχες μέρες κοντά στη θάλασσα. Φαίνεται όμως ότι ο οργανισμός μου δεν είχε χορτάσει ακόμα και έτσι πήρα τα βουνά και ανέβηκα στα Τρίκαλα Κορινθίας, σε υψόμετρο 1.100μέτρων.

Είχα πάρα πολλά χρόνια να κάνω διακοπές σε βουνό, συνήθως τη περίοδο των διακοπών την έχουμε συνδέσει με τη θάλασσα και τις βουτιές στα γαλανά μας νερά. Και όμως με τη ζέστη που επικρατούσε και το γεγονός ότι ο πολύ ζεστός καιρός με κτυπάει στα νεύρα, τα Μεσαία Τρίκαλα αποδείχθηκαν πραγματικά ο,τι έπρεπε για μένα. Πέντε πολύ όμορφες μέρες, δροσερές, σε ένα πανέμορφο σαλέ, φτιαγμένο από πέτρα και ξύλο.

 Δεν είχε πολλά πράγματα να κάνεις εκεί είναι η αλήθεια. ‘Όμως η μέρα περνούσε με διάβασμα, εφημερίδες και φυσικά ταβερνάκια, ουζάκι, τσίπουρο και καλό φαγητό. Μάλιστα ένα από αυτά τα μέρη, το Τζίνι, έγινε το καθημερινό μου στέκι, μεσημέρι και βράδυ.

Πανέμορφο το μοναστήρι του Αγίου Βλάσση, μέσα στα λουλούδια και το πράσινο.

Όλη η περιοχή είναι πνιγμένη στα πλατάνια, τις καρυδιές και άλλα πανύψηλα δένδρα.


Ε, τώρα πλέον όλα τελείωσαν οριστικά. Αρκετά για φέτος. Εν αναμονή ενός πολύ δύσκολου χειμώνα. Καλά νάμαστε.

                                                              

ΑΝΤΕ ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ.....

Λοιπόν και τι δε βλέπεις και τι δεν ακούς κατά τη διάρκεια των διακοπών σου σε οποιοδήποτε μέρος κιαν πας. Φεύγοντας θέλεις ν΄αφήσεις πίσω σου τα προβλήματα, τα «συνηθισμένα» με τα οποία σε έχει πνίξει η καθημερινότητα, να διώξεις σκέψεις για το αύριο, να αναβάλεις ένα σωρό πράγματα για το «μετά τις διακοπές».


Ξεκινάς με λαχτάρα να περάσεις καλά σε τόπους γνωστούς ή ακόμα άγνωστους. Ο καθένας μας έχει το δικό του κώδικα διασκέδασης και ξεκούρασης, διαφορετικό το «πέρασα καλά» του καθενός μας.

Έτσι ξεκίνησα κι εγώ για τη παραλία της Αγίας Άννας στη Βόρειο Εύβοια, ύστερα από … ενδελεχή έρευνα που με έπεισε για σωστή επιλογή.

Η διαδρομή προς το προορισμό μου ήταν στο μεγαλύτερο μέρος υπέροχη, ένας πολύ καλός δρόμος μέσα από πλατάνια, πανύψηλα δένδρα και τρεχούμενα νερά.

Το ξενοδοχείο απόλυτα εναρμονισμένο με το περιβάλλον, κτισμένο με πρωτότυπο τρόπο. Τα διαμερίσματα ισόγεια με ένα ακόμα όροφο, χωρισμένα σε δύο σειρές δεξιά και αριστερά ενός πλακόστρωτου διαδρόμου. Κάθε μπλοκ δωματίων είχε το δικό του κηπάκο.

Τα δωμάτια τεράστια με όλα τα απαραίτητα και πολύ δροσερά που δε χρειαζόταν η χρήση κλιματισμού.

Τα γεύματα πλούσια. Η πλαζ, ένα κομμάτι μιάς παραλίας 3 χιλιομέτρων, εξοπλισμένη με ψάθινες ομπρέλες και τραπεζάκια για το καφέ που μπορούσες να παραγγείλεις να σου φέρουν από το μπαρ. Το σέρβις γενικά άψογο από προσωπικό νεαρότατης ηλικίας μεταξύ των οποίων και δύο αλλοδαπές.

Είχα όμως και κάποια παράπονα. Η μουσική στις πισίνες και στα εστιατόρια ήταν υπερβολικά δυνατή. Ο εσπρέσο μετριότατος ενώ δεν είχαν… ούζο, κάτι που το ήθελα …απεγνωσμένα μετά το μπάνιο μου !

Γεμάτη από καφέ και ταβερνάκια ήταν η Παραλία της Αγίας Άννας. Μου έκανε εντύπωση το πόσο φροντισμένα ήταν όλα εκεί, ενώ το χωριό δεν έλεγε τίποτα. Ένα νεαρό ζευγάρι ντόπιων είχε κάθε βράδυ έκθεση χειροποίητων κοσμημάτων στη παραλία.

Βέβαια υπήρχαν και τα κακά που συναντάς σε πολυσύχναστα μέρη στις διακοπές σου. Γονείς που πιστεύουν ότι τα βλαστάρια τους μπορούν να αλωνίζουν ουρλιάζοντας, να φέρονται σα στο σπίτι τους. Έβλεπες και τα διάφορα… «συστήματα ανατροφής»: το παιδί που τσίριζε και οι παρακείμενοι γονείς αδιαφορούσαν, ενώ σε άλλο παρόμοιο περιστατικό έπεφτε φάπα!

Τελικά με τη κατάσταση αυτή συχνά αναζητούσες τη παρέμβαση του… Ηρώδη !!

Γενικά καλά τα πέρασα. Τώρα είμαι έτοιμος να βουτήξω στη γνωστή καθημερινότητα και να στηρίξω το μέλλον μου στις υποσχέσεις του πρωθυπουργού μας αφού όπως λέει, έμπλεος πατριωτικών συναισθημάτων έσωσε τη τιμή της Ελλάδας και θα μας κάνει τώρα ευτυχισμένους πολίτες !!