ΤΥΧΑΙΟ; ΔΕ ΝΟΜΙΖΩ !!

Είναι λοιπόν κάποιες καταστάσεις που αδυνατεί κανείς να τις φανταστεί και πολύ περισσότερο να τις πιστέψει. Τις θεωρεί υπερβολικές ή ότι περιγράφονται με τρόπο υποκειμενικό.

Μη ξεχνάτε ότι ζούμε στην εποχή της δυσπιστίας, της αμφιβολίας, της υποκρισίας, της ψευτιάς.
Παραποιούνται λέξεις, διαστρεβλώνονται νοήματα και πολλά γεγονότα ερμηνεύονται με απόλυτα υποκειμενικά κριτήρια.

Πάρτε για παράδειγμα τη λέξη Δημοκρατία. Επειδή γεννήθηκε στη χώρα μας, ο καθένας μας πιστεύει ότι έχει το δικαίωμα να τη «φοράει» όπως του αρέσει. Φαρδιά ή στενή, κοντή ή μακριά, πότε να περισσεύει από δω και πότε από κει. Όπως τέλος πάντων μας πάει το κουστούμι.
Αναδιάρθρωση, το τελευταίο φρούτο! Μη μπλέξουμε τώρα σ΄αυτό, αλλά η λέξη σημαίνει νέα δομή για κάτι, καταλαβαίνετε λοιπόν….

Όλα αυτά τα γράφω γιατί διαπίστωσα και νέα παρερμηνεία λέξης και νοήματος.
Σύστημα, αναφερόμενος στο Εθνικό Σύστημα Υγείας.
Σύστημα κατά το φτωχό μου μυαλό σημαίνει ένα σύνολο κανόνων, μηχανισμών, δομών, προκειμένου να επιτευχθεί ένας συγκεκριμένος στόχος. Έχουν προφανώς μελετηθεί όλα τα στοιχεία που αποτελούν το «σύστημα» αυτό, κρίνονται στη πορεία και συνεχώς βελτιώνονται όπου τούτο απαιτηθεί.

Θαυμάστε λοιπόν το δικό μας Εθνικό Σύστημα Υγείας:
Πριν περίπου 8 μέρες μετέφερα ένα προσφιλές συγγενικό μου πρόσωπο
με το ΕΚΑΒ, από το ειδικό νοσοκομείο όπου νοσηλεύεται για μεγάλο χρονικό διάστημα, στα επείγοντα περιστατικά του Ευαγγελισμού που εφημέρευε. Επρόκειτο για καρδιακό επεισόδιο.
Προσοχή τώρα:
Φτάσαμε στον Ευαγγελισμό στις 4.15 το απόγευμα της Πέμπτης. Έγινε αμέσως ο καρδιολογικός έλεγχος και στις 5.00 η ασθενής μεταφέρθηκε στην Αίθουσα Αναζωογόνησης.
Μου έδωσαν το χαρτί με τις εξετάσεις που έπρεπε να επακολουθήσουν και πήγα να τις πληρώσω. Εκεί στο ταμείο περίμενα δύο ώρες να έρθει η σειρά μου, κόσμος πολύς, ήταν μόνο δύο υπάλληλοι, ενώ στη διπλανή γραμματεία τεμπέλιαζαν κυριολεκτικά 6 κοπέλες που απλά χασκογελούσαν!

Έπρεπε να γίνει αξονική τομογραφία και νευρολογικός έλεγχος. Η ώρα περνούσε και εγώ σα συνοδός, βρισκόμουνα στην αίθουσα Αναζωογόνησης ανάμεσα σε καμιά 20αριά φορεία με βαριά περιστατικά, μέσα σε βογγητά, νοσηλευτές, γιατρούς που δε σου έδιναν καμία σημασία. Περίμενα υπομονετικά να μεταφέρουν τον άνθρωπό μου για αξονική. Η ώρα είχε πάει 8.00, τίποτε ακόμα. Μίλησα στη γιατρό παρακαλώντας την να επισπεύσει την εξέταση.

«Το ξέρω, έχετε δίκαιο, έτσι αργεί το αξονικό, είναι το μεγάλο πρόβλημα του νοσοκομείου. Σας παρακαλώ να ανεβείτε τη Δευτέρα στον 11το όροφο στη Διεύθυνση να διαμαρτυρηθείτε μήπως κάνουν τίποτα» μου είπε !!!

Κατέβηκα δύο φορές στον αξονικό, τους παρακάλεσα τους γιατρούς να επισπεύσουν την εξέταση και τη τρίτη φορά στις 10.00 το βράδυ με έπιασε το κεφαλλονίτικο και αντηλλάγησαν κάποια…γαλλικά!
Παρακάλεσα και πάλι τη γιατρό που είχε πρωτοεξετάσει τη συγγενή μου και τηλεφώνησε στο γραφείο της αξονικής παρακαλετά να κάνουν κάτι, «η ασθενής είναι εδώ από τις 5 ή ώρα» τους είπε.

Τελικά από τις 5 το απόγευμα της Πέμπτης, η αξονική έγινε στις 1 ξημερώματα της Παρασκευής!!

Επακολούθησε 1 ώρα αναμονή στο νευρολογικό τμήμα, αφού η νευρολόγος ύστερα από παράκλησή μου δέχθηκε κατά προτεραιότητα να εξετάσει τη συγγενή μου!
Νέα παράκληση στις 2.00 προς το ΕΚΑΒ για να μεταφερθούμε πίσω στη παλιά κλινική. Ήρθε τελικά στις 4.30 ξημερώματα Παρασκευής πλέον, ενώ εγώ έφτασα σπίτι μου στις 5.00 !!
Στον Ευαγγελισμό υπάρχει ένας μόνο αξονικός τομογράφος και ένας μόνο χειριστής, μου είπαν!!!
Κατά τα άλλα, έχουμε «σύστημα» υγείας.
Τυχαίο ότι η χώρα είναι παντού ξεχαρβαλωμένη;; Δε νομίζω!


Τώρα βέβαια μέσα από τα δυσάρεστα περιστατικά που μας συμβαίνουν, υπάρχει και κάτι καλό: αποδεικνύονται οι πραγματικοί φίλοι. Γιατί σε αυτές τις περιπτώσεις τις δύσκολες, αναζητάς τη συμπαράσταση, το χέρι του άλλου στον ώμο σου. Είναι σε αυτές τις περιπτώσεις που ο πραγματικός φίλος αφήνει όλα τα άλλα, σε παίρνει τηλέφωνο 3-4 φορές τη μέρα να μάθει νέα, τρέχει δίπλα σου, παρέα, για ένα καφέ, ένα ποτήρι μπύρα, ξέροντας ότι μπορεί να μη σε βρει στα κέφια σου, να σε δει στις μαύρες σου. Αλλά είναι εκεί γιατί διαισθάνεται τις ανάγκες σου, καταλαβαίνει ότι τώρα είναι που τον χρειάζεσαι.
Κάτι άλλα επιτηδευμένα γλυκόλογα που σερβίρονται είναι ανάξια λόγου.
Μη παρερμηνεύουμε τώρα και τo νόημα της φιλίας.

ΙΣΩΣ ΚΑΙ Σ΄ΕΝΑ ΠΟΤΗΡΙ ΚΡΑΣΙ.....

ΕΥΤΥΧΙΑ !Και τι δεν έχει γραφτεί γι΄αυτή τη μαγική λέξη! Πόσες ερμηνείες δεν της έχουν δοθεί! Πόσο πολύ έχει τραγουδηθεί! Πόσο πολύ έχει ασχοληθεί η φιλοσοφία και η ψυχολογία στη προσπάθειά τους να την ορίσουν!
ΕΥΤΥΧΙΑ, το πιο κυνηγημένο…… θηλυκό !! Σε όλους αρέσει, όλοι το θέλουν, ο καθένας όμως με διαφορετικό τρόπο, ανάλογα πως το νιώθει.

Θυμήθηκα τα λόγια ενός πολύ παλιού ελληνικού τραγουδιού που παραθέτει διάφορες επιλογές όπου κάποιος μπορεί να βρει την ευτυχία:
«άλλος τη βρίσκει στο κρασί
άλλος τη βρίσκει στα λουλούδια
την ευτυχία τη χρυσή
άλλος στης νιότης τα τραγούδια
άλλος σε πλούτη ή σε δόξα
μεσ΄τα καλύβια ή στα παλάτια
μα εγώ την ευτυχία βρήκα
να λάμπει στα δικά σου μάτια»


Το θέμα είναι απόλυτα προσωπικό. Γιατί αυτή την ευδαιμονία, τη χαρά, την πλήρη ικανοποίηση που νιώθει κανείς όταν κάποια πράγματα έχουν ένα αίσιο τέλος, αφορά το χαρακτήρα του κάθε ατόμου - αντοχές, ψυχική διάθεση, ευαισθησίες - τις προσωπικές επιδιώξεις, το βαθμό με τον οποίο ο καθένας αξιολογεί γεγονότα.
Λένε ότι η ευτυχία μπορεί να βρίσκεται ακόμα και στο κάπνισμα ενός τσιγάρου, σε μια λέξη, σ΄ένα βλέμμα, στα απλά μικρά καθημερινά περιστατικά. Λένε ότι η ευτυχία είναι απλές στιγμές που διαρκούν λίγο, αλλά αρκετά για να νιώθουμε γεμάτοι.
Κι αυτές τις στιγμές είναι που πρέπει ν΄αγαπάμε.


Δεν έχω τη διάθεση….φιλοσοφικής εμβάθυνσης.
Την αφορμή για να γράψω αυτή την ανάρτηση, μου την έδωσε ένα απόσπασμα από το βιβλίο της Έλεν Έξλεϋ με τίτλο «Τι είναι ευτυχία», όπου καταθέτει σκέψεις για να νιώθει κανείς ευτυχισμένος.
«Το χθες είναι μια εξαργυρωμένη επιταγή. Το αύριο είναι ένα γραμμάτιο. Το σήμερα είναι τα μόνα μετρητά που έχεις στη διάθεσή σου-ξόδεψέ τα λοιπόν με σύνεση».


Πόσο όμως εύκολο είναι να ξεχάσουμε το χθες, όταν αυτό έχει σημαδέψει ανεξίτηλα τη ζωή μας!
Πόση αγωνία δε μας προκαλεί το αύριο μέσα στο αβέβαιο που μας περιβάλλει!
Ασφαλώς εκείνο που πρέπει να ζούμε είναι το σήμερα, να το ζούμε έντονα, να το εκτιμούμε, να το σεβόμαστε και μόνο για το γεγονός ότι υπάρχει.
Διερωτώμαι όμως αν ο καθένας μας μπορεί να χωρίσει έτσι εύκολα τη ζωή του σε τμήματα χρονικών περιόδων. Και όχι μόνο αυτό, αλλά να καταφέρει να τα αποσυνδέσει μεταξύ τους και να συνεχίσει ανεπηρέαστος να ζει.


Σύνολο στιγμών και γεγονότων η ζωή μας. Μία και μοναδική. Όλα όμως φαίνεται να εξαρτώνται από το πόσο σοβαρά την υπολογίζουμε.

ΟΜΟΡΦΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΑΓΓΕΛΙΚΑ ΠΛΑΣΜΕΝΟΣ!!

Πιστεύω ότι τη σημερινή εποχή, μεταξύ των άλλων, τη διακρίνει και μια ανατριχιαστική υποκρισία.

Απεχθάνομαι το ψέμα. Υπάρχουν όμως ελάχιστες περιπτώσεις που μπορώ να το δικαιολογήσω. Όταν η αποκάλυψη της αλήθειας μπορεί να οδηγήσει σε καταστροφικές καταστάσεις και η προσωρινότητα του ψεύδους αποτελεί ίσως ακόμα και υποχρέωση.


Η υποκρισία όμως αποτελεί μόνο χυδαιότητα. Υποκρισία που μπορεί να διακρίνει πολιτικές κρατών και να χαρακτηρίζει συμπεριφορές ατόμων. Σ΄αυτές τις περιπτώσεις η υποκρισία δεν έχει απολύτως καμία δικαιολογία, καμία ηθική βάση.
Το μόνο που επιδιώκεται είναι το κρατικό ή το ατομικό όφελος. Αποτελεί την αθλιότερη τακτική για την επίτευξη στόχων.


Τα παραδείγματα πολλά.
Εισβολή στο Ιράκ έγινε για να γλυτώσουν οι ιρακινοί από το επικίνδυνο καθεστώς του Σαντάμ. Τα πετρέλαια όμως ήταν ο στόχος και μια τεράστια ευκαιρία να δουλέψουν στη χώρα αυτή ένα σωρό αμερικανικές κατασκευαστικές και άλλες εταιρίες προσφοράς υπηρεσιών.
Επίδειξη ευσπλαχνίας προς τους πολίτες της Λιβύης από τη λεγόμενη «συμμαχία των προθύμων». Για τα πετρέλαια όμως παλεύουν και ανταγωνίζονται στους βομβαρδισμούς για να αποκτήσουν μεγαλύτερα δικαιώματα στη κατοπινή μοιρασιά.
Οι πρώην φίλοι μετατρέπονται σε σημερινούς εχθρούς!
Η υποκρισία στο μεγαλείο της, το συμφέρον προέχει!
Και η επίδειξη ευσπλαχνίας επιλεκτική!
Γιατί σε άλλες περιπτώσεις όπου η Δημοκρατία βιάζεται, λαοί υποφέρουν και άνθρωποι σκοτώνονται, καμία πανόμοια ….ανθρωπιστική επέμβαση δεν έγινε. Προφανώς στις περιπτώσεις αυτές η λεία δεν άξιζε το κόπο.
Σήμερα το μόνο που ενδιαφέρει την εμπλεκόμενη «συμμαχία» σε όλη αυτή τη περιπέτεια, είναι να βρεθεί μια φόρμουλα, όσο το δυνατόν πιο επίσημη, που να καλύπτει με περιτύλιγμα ανθρωπιστικών ιδεολογιών τις παράνομες ενέργειές της.
Και ο αμερικανός πρόεδρος από τη μια μεριά αποφεύγει να έρθει σε αντιπαράθεση πάλι με το μουσουλμανικό κόσμο, από την άλλη όμως ενθαρρύνει με μισόλογα τους βομβαρδισμούς με θύματα φυσικά και αμάχους.
Όπως και να το κάνουμε σε κάθε περίπτωση, ο κάθε λαός έχει τη διακυβέρνηση που του αξίζει. Δικαίωμά του να την ανεχθεί ή να την απορρίψει. Ξένες παρεμβάσεις που διακρίνονται από μια επαίσχυντη υποκρισία, δε θα πρέπει να γίνονται αποδεκτές από μια πολιτισμένη κοινωνία.


Φυσικά την υποκρισία τη διακρίνουμε συχνά και στη καθημερινή μας ζωή. Η αδιαντροπιά και η ιδιοτέλεια υπερισχύουν κάθε άλλου συναισθήματος, ο εγωισμός υπερβαίνει κάθε όριο. Ο πραγματικός χαρακτήρας του ατόμου όμως κάποια στιγμή αποκαλύπτεται.
Αλλά εδώ τουλάχιστον ο καθένας μπορεί να δείξει τη περιφρόνηση και την απόρριψη στα άτομα αυτά μόλις διαπιστωθεί η υποκρισία.

ΥΓ.Αφιερώνεται και στους ....πολύ δικούς μας υποκριτές.

ΑΝΩΜΑΛΕΣ "ΚΑΙΡΙΚΕΣ" ΣΥΝΘΗΚΕΣ !!

Ξεσπάει: «Γαμώ τη ζωή γαμώ».
«Κάτσε ρε φίλε, τι λες, η ζωή είναι μία και μοναδική και είναι όμορφη» έρχεται η απάντηση από τον αισιόδοξο.

«Ο καθένας φτιάχνει τη ζωή του όπως τη θέλει» συμπληρώνει ο παραδομένος στη μοίρα του διανοούμενος.

Mετά έρχεται η ατάκα του ψευτόμαγκα. Μισόκλειστη ματιά, ύφος γαμάω και δέρνω, σαρδόνιο κρυφοχαμόγελο, χέρι στη τσέπη του χαμηλόκωλου μπλουτζίν.
«Για να ζήσεις τη ζωή σου πρέπει να έχεις αρχίδια».
Γαμίσια, ομορφιές, αισιοδοξία, διανόηση και….. αρχίδια χύθηκαν μέσα σε πολύστροφο αναμεικτήρα.


Άναψε η συζήτηση.
Εγώ πάντως στη ζωή μου δεν ήθελα τίποτα το ιδιαίτερο. Άπληστος πλεονέκτης, εγωιστής δεν ήμουνα ποτέ. Σα συνηθισμένα ήθελα, φυσιολογικά πράγματα. Ένα ήρεμο ταξίδι ήθελα τη ζωή. Αλλά έχει όμως γυρίσματα εκεί που δε το περιμένεις. Ανατροπές, αδιέξοδα, χαλάσματα. Να ζητάς τόσα λίγα και να έχεις και προβλήματα !!

 Άκου να δεις τι λέει. Η ζωή θέλει να είσαι αισιόδοξος. Ξεκινάς ευτυχής γιατί σ΄έφεραν σ΄αυτό τον όμορφο κόσμο. Απολαμβάνεις τα γύρω σου, κάθε τι, κάθε στιγμή.. Κάνεις τις επιλογές σου, τις υποστηρίζεις, αισιοδοξείς για το καλύτερο. Λάθη ή σωστά δε μετανιώνεις, απλά τα ζεις. Δε χρειάζονται βαθυστόχαστες αναλύσεις. Μη παίρνεις δα τη ζωή στα σοβαρά.

Μετά η σειρά της διανόησης. Μα φτιάχνεται η ζωή όπως τη θέλει ο καθένας; Όλα μοιραία είναι, όπως μοιραίος είναι και ο θάνατος. Μοίρα, το πεπρωμένο καθενός μας στη ζωή, προδιαγεγραμμένα όλα. Επιδιώκεις φυσικά να πετύχεις κάτι, έχεις μυαλό, θάρρος, διορατικότητα, αντοχές, αλλά δεν είναι «γραφτό» σου που λένε να τα καταφέρεις. Άγνωστο είναι το πεπρωμένου σου φίλε.

Μαλακίες λέτε νομίζω. Εγώ για να ξέρετε πρωτοβγήκα στη κενωνία στα 15 μου χρόνια! Και από τότε, άνοιξε για μένα η ζωή.
Αλλάζω «πουκάμισα» όποτε γουστάρω. Τους δισταγμούς, τις ηθικές, τις ευπρέπειες, τις ευαισθησίες, όλα αυτά τ΄αφήνω για τους μαλάκες και προχωράω. Όχι θα κάτσω να σκέφτομαι μήπως στενοχωρήσω ή μήπως βλάψω κανένα! Η ζωή ρε δε θέλει πολλές συγνώμες, πρέπει να είσαι cool, ψυχρός, απαθής, αδιάφορος. Πρέπει όμως να ξέρεις και να πουλάς τον εαυτό σου, εκεί, όπως αρμόζει σε κάθε περίπτωση. Καρδιά αγκινάρα! Άφησέ την ήσυχη να κτυπά ήρεμα με τους ρυθμούς της δικής σου επιλογής, μη τη φορτσάρεις μωρέ με έρωτες και ανόητες ευαισθησίες.


Άντε τώρα να βγάλεις άκρη για τη ζωή!!
Χαρακτήρες, ψυχοσύνθεση, επιρροές, εμπειρίες, αλλά και εκείνο το περιβάλλον που υπάρχει όταν θα γίνονται οι επιλογές και θα παίρνονται οι αποφάσεις, όλα φαίνεται να έχουν το ρόλο τους στη ζωή μας.
Μη πεις όμως ποτέ ότι αν θα τη ξαναζούσες τη ζωή σου από την αρχή, δε θα έκανες τα ίδια σφάλματα.Μωρέ τα ίδια ακριβώς θα έκανες!! Τα λάθη μας μπορεί να μας βασανίζουν, λέμε ότι μας μαθαίνουν, αλλά το μόνο που μαθαίνουμε είναι να τα…..ξανακάνουμε!!
Καλή Σαρακοστή λοιπόν.

Η ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΝΟΔΟΣ ΤΩΝ ΑΝΑΞΙΩΝ.

Άνθρωποι και άνθρωποι κάθε τόσο ανεβαίνουν τα σκαλιά της κοινωνικής αναρρίχησης. Άνθρωποι που έχουν διακριθεί στις τέχνες, την επιστήμη, στη κοινωνική προσφορά, στα πεδία δραστηριότητάς τους.
Πολλοί γιατί πράγματι το αξίζουν. Άλλοι γιατί διαθέτουν «μέσα» που τους υποστηρίζουν. Άνθρωποι αξιόλογοι και άλλοι τιποτένιοι.

Αυτοί οι τιποτένιοι, με μόνο εφόδιό τους το άφθονο χρήμα.
Είναι αυτοί που μπορεί να διαθέτουν πλούτο, αλλά δεν έχουν τη προβολή, την αναγνώριση της κοινωνίας. Δε τους ξέρει κανείς.
Θέλουν όμως, σαν κάποιους ομοίους τους, να δουν τη φάτσα και το όνομά τους στις εφημερίδες, να τους αναγνωρίζουν στους δρόμους οι πολίτες. Να τους χαιρετούν, να τους ζηλεύουν.


Η ανάληψη της προεδρίας μιας επαγγελματικής ομάδας ποδοσφαίρου, προσφέρει σε πολλούς τέτοιους τιποτένιους να προβληθούν, να αποκτήσουν αυτό που τους λείπει:
την κοινωνική αναγνώριση.
Όσοι είδατε τον αγώνα Ολυμπιακού-Παναθηναϊκού το περασμένο Σάββατο, θα καταλάβετε σε τι αναφέρομαι:
Κλοπή-αλλοίωση αποτελέσματος. Προπηλακισμός και ξυλοδαρμός παικτών του Παναθηναϊκού από χούλιγκανς του γηπεδούχου Ολυμπιακού. Ύβρεις κατά παικτών του ΠΑΟ και ειρωνική συμπεριφορά από το πρόεδρο του Ολυμπιακού.


Πρόεδρος της ιστορικής ομάδας του Πειραιά ο ανεκδιήγητος αυτός τύπος.
Χυδαίο ύφος μπλαζέ- «σας γαμάω όλους», μισόκλειστα μάτια, κεφάλι που κινείται αριστερά-δεξιά υπό το βάρος προφανώς των… πετρωμάτων που περιέχει, είρων, γλώσσα προκλητική.
Αυτός ο τύπος κατέχει τη θέση του προέδρου της ποδοσφαιρικής Σούπερ Λίγκας, της αρχής που διευθύνει το επαγγελματικό ποδόσφαιρο!!!
Και είχε το θράσος ύστερα από όσα απαράδεκτα συνέβησαν στο γήπεδό του και μέσα στα αποδυτήρια το Σάββατο, αλλά και με τη δική του προκλητική συμπεριφορά, να βγει και να πει ότι «διδάσκει ήθος και αρχές» !!!


Ιδού μια ανθολογία των λεχθέντων του, όπως αναγράφονται στις εφημερίδες:
«Σήμερα σας γαμήσαμε (προς παίκτες του ΠΑΟ). Δεν είδα να κτυπάνε παίκτες του Παναθηναϊκού. Αν θέλει να φύγει ο Σισέ από την Ελλάδα, να φύγει χωρίς τις φούστες και τις μπλούζες του. Λογικό να μπουν πέντε φίλαθλοι μέσα στο γήπεδο να πανηγυρίσουν (μπήκαν καμιά 200ριά).Τα παιδιά των ολυμπιακών μπορούν να πηγαίνουν χαρούμενα στο σχολείο τους κάθε Δευτέρα.»
Και άλλα πολλά εξόχως ομοιόμορφα χυδαία!!!


Το ποδόσφαιρο έχει πάρει πολύ άσχημο δρόμο στη χώρα μας.
Ποιοί Φταίνε;
Ορισμένοι πρόεδροι ορισμένων ομάδων που επιδιώκουν να συντηρούν χουλιγκανικούς στρατούς. Οι εκάστοτε υφυπουργοί και Γ.Γ. αθλητισμού που κάθε χρόνο δε κάνουν τίποτα για να ανατραπεί αυτό το απαράδεκτο κλίμα με τα εκτεταμένα επεισόδια στα γήπεδα. Οι εισαγγελείς που δεν επεμβαίνουν δυναμικά για τη τιμωρία των παρανομιών.
Που είναι οι ηλεκτρονικές κάμερες στα γήπεδα; Πότε τιμωρήθηκε ταραξίας των γηπέδων; Πότε και πως εφαρμόζεται ο νόμος;
Γιατί, στη πρώτη ρίψη φωτοβολίδας, κροτίδας, κτλ δεν εκκενώνεται ΑΜΑΣΩΣ η εξέδρα και δε τιμωρείται η γηπεδούχος ομάδα με αποκλεισμό της έδρας για μεγάλο χρονικό διάστημα;


Το ποδόσφαιρο της χώρας μας με τα προχθεσινά επεισόδια και τόσα άλλα που συμβαίνουν κάθε τόσο, έχει δυσφημιστεί διεθνώς. Τα επεισόδια κάνουν το γύρω του κόσμου στις τηλεοράσεις.
Ήδη σήμερα μεγάλοι παίκτες παγκόσμια γνωστοί δηλώνουν ότι θα φύγουν πλέον από τη χώρα μας, γιατί ήρθαν να παίξουν ποδόσφαιρο και όχι να προπηλακίζονται. Στο μέλλον θα μας έρχονται κάτι ξεχασμένοι και ξεπεσμένοι ξένοι παίκτες.


Είμαι περίεργος ποιος επιτέλους υπεύθυνος θα αναλάβει τις ευθύνες του και θα πάρει δραστικά θεσμικά μέτρα για να διορθωθεί αυτή η κατάσταση. Ο Υφυπουργός; Ο εισαγγελέας; Ο πρόεδρος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας;
Και ο τύπος-πρόεδρος του Ολυμπιακού θα παραιτηθεί από τη θέση της προεδρίας της Σουπερ Λίγκας;

Y.Γ. Μέχρι αυτή τη στιγμή που γράφεται η ανάρτησή μου, από παντού ένοχη σιωπή. Καμία παρέμβαση απο τα θεσμικά όργανα του αθλητισμού ή του κράτους, εκτός της Ειαγγελίας Πειραιά.