ΑΛΛΟ ΠΑΛΙ ΤΟΥΤΟ !!

Το ένα πρόβλημα μετά το άλλο!! Λες και γεννηθήκαμε για να …λύνουμε σ΄αυτή τη ζωή προβλήματα που μας ταλαιπωρούν καθημερινά.
Εντάξει, είπαμε ότι αυτή είναι η ζωή, έχει τα σκαμπανεβάσματά της, πότε έτσι πότε αλλιώς, αλλά παράγινε το κακό !!
Να λοιπόν που ακόμα και σ΄αυτή τη  μικρή κοινωνία της πολυκατοικίας μας, αντιμετωπίζουμε σήμερα σοβαρότατο πρόβλημα.
Αλλά να πάρω τα πράγματα από την αρχή:

Αυτός που βλέπετε στη φωτογραφία είναι ο μικρός μου κήπος, ακριβώς έξω από τη πόρτα μου, στη μικρή διώροφη πολυκατοικία όπου προσπαθώ να…. επιβιώσω.

Ένας πλακοστρωμένος διάδρομος 10 μέτρων, γλάστρες με φυτά στη δεξιά μεριά στο τοίχο του σπιτιού μου και αριστερά ένα υπερυψωμένο πεζούλι σε όλο το μήκος του διαδρόμου, με πολλά πυκνά δένδρα, π.χ. μεγάλες αγγελικούλες, μια μουσμουλιά και διάφορα άλλα που μου προσφέρουν μια υπέροχη δροσερή σκιά το καλοκαίρι.
Εδώ έξω περνώ αρκετές ώρες της μέρας μου τη περίοδο αυτή, διαβάζοντας ή πίνοντας το καφεδάκι μου.

Α, πρέπει να σας πω ότι στο κήπο μας περιφέρονται με εκείνο το ….ταχύτατο τρόπο τους δύο χελώνες!!! Αποτελούν το καμάρι  μας και …ελκύουν τα βλέμματα των παιδιών έτσι όπως τις αντικρίζουν καμιά φορά κοντά στην εξώπορτά μας.

Oι συγκάτοικοι είναι χωρισμένοι σε δύο στρατόπεδα, άλλοι θέλουν τις χελώνες στο πλακόστρωτο και άλλοι πάλι στο υπερυψωμένο πεζούλι για να μη λερώνουν με τις…… ανάγκες τους!!
Πρέπει να πω ότι οι χελώνες μας είναι …άκρως ευγενικές, μόλις σε πλησιάσουν, κοντοστέκονται, γυρίζουν το κεφάλι τους, σε κοιτάζουν και μετά απομακρύνονται αδιάφορα, για να ορμήσουν στα μούσμουλα που ώριμα πλέον έχουν πέσει στο έδαφος.

Σήμερα λοιπόν το πρωί, καθισμένος στη συνηθισμένη μου θέση, κοίταζα τη χελώνα που πλησίαζε και στη σκέψη μου αναζωπυρώθηκε  πάλι το μυστήριο, το τεράστιο πρόβλημα που απασχολεί έντονα τη πολυκατοικία μας σχετικά  με τη ζωή των δύο αυτών πλασμάτων.  

Έχουμε δηλαδή όλοι παραστεί μάρτυρες των… σεξουαλικών τους πράξεων, κανονικά, η μία επάνω στην άλλη, ενώ ακούγεται  εκείνο το …..αγωνιώδες, συνεχές μουγκρητό της απόλυτης απόλαυσης!! Πως στο καλό τα καταφέρνει….ο ιππεύων δε μπορώ να το καταλάβω.
Εντάξει, το πρόβλημα όμως είναι ότι τόσα χρόνια τώρα, χελωνάκια δεν έχουμε δει!!
Τι γίνεται λοιπόν, πως είναι δυνατόν να μην υπάρχει…..αποτέλεσμα;
Τα… μουγκρητά δείχνουν  την…ολοκλήρωση της σεξουαλικής πράξης! Αλλά χελωνάκια;
Μυστήριο!!
Μήπως μία από τις χελώνες μας είναι στείρα;
Γιατί δυστυχώς έχει  αρχίσει να επικρατεί η άποψη ότι οι δύο χελώνες μας είναι….ομοφυλόφιλες του ενός ή του άλλου φύλου!!
Δεν εξηγείται αλλιώς  αυτή η κατάσταση.
Ίσως θα πρέπει να επιληφθεί το προβλήματος ένας  κτηνίατρος  που  με κάποιο επιστημονικό τρόπο να λύσει το μυστήριο. 

Διότι δε μας φτάνουν σήμερα τα τόσα καθημερινά προβλήματα που μας καταταλαιπωρούν, έχουμε τώρα και  αυτό το πρόβλημα να επιλύσουμε!!

Αμάν πια!!!

ΡΗΣΕΙΣ....ΧΘΕΣ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ.

Άντε και με το καλό!! Να μας ζήσουν!!
Για τη νέα μας κυβέρνηση λέω.
Ευχές απαιτεί η ευγένεια, πέρα από  οποιεσδήποτε αντιρρήσεις  και δισταγμούς.
Και  μη μου πείτε ότι θα στερείται ενδιαφέροντος από δω και πέρα η ζωή μας!

Αλλά να μη μακρηγορώ.

Αφορμή για την ανάρτηση μου έδωσε ένα άρθρο που διάβασα στην εφημερίδα Καθημερινή το Σάββατο 16 Ιουνίου.
Αναφερόταν σε ομιλίες του Κωνσταντίνου Καραμανλή  στη Βουλή, σε Οργανισμούς, σε Πρωτοχρονιάτικα Μηνύματα  και σε επιστολές που έστειλε  σε  συνεργάτες του.
Όποια γνώμη κι΄αν έχει ο καθένας για το πολιτικό αυτό, είναι γεγονός ότι οι θέσεις του είχαν συνήθως άμεση σχέση με  στη πραγματικότητα.
Θέλησα λοιπόν να συνδέσω ή μάλλον να ταιριάσω  τα λόγια του με τη σημερινή πολιτική κατάσταση που επικρατεί στη χώρα μας.

 1) «Φτάνει να το θελήσουμε. Φτάνει να παραμερίσουμε τα μικρά και να αποβλέψουμε στα μεγάλα και από το παρών να σκεφτόμαστε περισσότερο το μέλλον».

Φαίνεται ότι εδώ τα καταφέραμε, τουλάχιστον προς το παρόν.

 2) «Στη πολιτική κάθε απόφαση δεν αρκεί μόνο να είναι σωστή. Πρέπει να λαμβάνεται και στη κατάλληλη στιγμή».

Μη μου πείτε, πριν το γκρεμό, τη πήραν την απόφαση!

 3) «Υπάρχει μια μεγάλη διαφορά μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης στο πολιτικό διάλογο. Κατ΄αυτόν η αντιπολίτευση διαθέτει μια μεγάλη υπεροχή, διότι κινείται μέσα στον απέραντο χώρο του επιθυμητού, ενώ η κυβέρνηση μέσα στο στενό χώρο του εφικτού».

Μεγάλη κουβέντα, απόλυτα αληθινή και …..συνεχώς αγνοούμενη, αφού πάντοτε μας παρασύρει το επιθυμητό και ποτέ το εφικτό. Υπάρχει και τωρινό παράδειγμα!

 4) « Οι ξένοι δε θα μπορούσαν να μας αδικούν εάν δε τους διευκόλυναν τα σφάλματα τα δικά μας».

Α, πόσο αληθινό, πόσο ισχυρό και παντοτινό επιχείρημα της ελληνικής νοοτροπίας!!
Σε όλη τη μακραίωνη  ιστορία  μας, οι ξένοι μας έφταιγαν!!

 5) «Δεν πρέπει να λησμονούμε ότι σαν λαός, κάναμε τα μεγαλύτερα  πολιτικά σφάλματα στις πιο κρίσιμες στιγμές της ζωής του έθνους».

Βεβαία, έχουμε τη συνήθεια αυτή και προφανώς τη διατηρούμε.

 6) « Είναι καιρός  να πραγματοποιήσουμε την αληθινή αλλαγή για την οποία όλοι μιλούν, χωρίς ωστόσο να την έχουν συνειδητοποιήσει. Γιατί αλλαγή δε σημαίνει απλή αλλαγή κυβερνήσεων. Σημαίνει αλλαγή του πολιτικού κλίματος του τόπου μας και προπαντός την αλλαγή της πολιτικής νοοτροπίας.»

Aχ αυτή η λέξη «αλλαγή»! Λέξη ….ευρέως χρησιμοποιούμενη και πάντοτε κενή νοήματος. Άραγε σήμερα θα αποκτήσει την αληθινή της έννοια;;

 7)  « Κάποτε ένας Γάλλος ιστορικός με ρώτησε: Πως μπορείτε να αποδείξετε ότι οι σύγχρονοι Έλληνες είναι απόγονοι των αρχαίων;;  Πάρτε σαν παράδειγμα, του είπα, τη πολιτική μας ζωή. Τα πάθη τα πολιτικά, την αστάθεια, τη δημαγωγία…».

Aλήθεια, απόλυτα ……προσδιοριστικό  και  ….ισχυρότατο επιχείρημα! Γιατί δηλαδή, ακόμα και τα ελαττώματα προσδιορίζουν τη καταγωγή!!

Πέρασαν πολλά χρόνια από τότε που ειπώθηκαν τα παραπάνω από το Κ. Καραμανλή.
Πόσο αληθινά όμως παραμένουν και σήμερα!!

ΟΤΑΝ ΛΕΝΕ ΟΛΑ, ΕΝΝΟΟΥΝ ΤΙΠΟΤΑ!!

«Πάντοτε ήμουν σοσιαλιστής . Εντάχθηκα από νωρίς στη σοσιαλδημοκρατία,  τη μόνη που συνδυάζει την ισότητα με την ελευθερία. Γνωρίζω ότι για να υπάρξει κατανομή του πλούτου, πρέπει πρώτα εκείνος να παραχθεί. Αλλά είμαι βαθύτατα πεπεισμένος ότι η αγορά δε πρέπει να παραμείνει ανεξέλεγκτη.

Σήμερα η αυτοκρατορία του χρήματος τίθεται ξανά στο εδώλιο. Το χρήμα κυριαρχεί, Ήταν εργαλείο, έγινε αφεντικό.

Ενώ το χρήμα θα πρέπει να υπηρετεί τη πραγματική οικονομία, ανάγεται σε μέτρο των πάντων, σε κριτήριο της ανθρώπινης ζωής. Έχετε χρήματα; Έχετε τα πάντα. Δεν έχετε; Δεν αξίζετε τίποτα. Το χρήμα είναι ο νόμος και οι προφήτες. Δεν τρέφω τη ψευδαίσθηση ότι μπορώ να θέσω τέρμα στην εξουσία του. Αλλά μπορώ να προτείνω ισχυρά αντίβαρα: να επικρατήσουν η παραγωγική οικονομία και όχι το χρηματοοικονομικό σύστημα, οι επιχειρήσεις και όχι οι τράπεζες, οι επενδυτές και όχι οι εισοδηματίες, η εργασία και όχι το κεφάλαιο, η πολιτική και όχι οι αγορές, το γενικό συμφέρον και όχι το γρήγορο κέδρος, η αξιοκρατία και όχι τα εκ γενετής προνόμια, η κοινωνική ανέλιξη και όχι η κληρονομιά, η αξιοπρέπεια και όχι η απληστία, η δικαιοσύνη και όχι η ανισότητα Δημοκρατία και όχι τα επί μέρους συμφέροντα.

Είναι τόσο βαθειά η απόγνωση των λαϊκών στρωμάτων που εύκολα μπαίνουν στο πειρασμό να στραφούν προς τα άκρα, να αναποδογυρίσουν τα πάντα  ώστε να ακούσουν επιτέλους οι ισχυροί.

 Η αξία πρέπει να ανταμείβεται, η ανάληψη κινδύνου να επιβραβεύεται, η επιχειρηματικότητα να ενθαρρύνεται. Οι περιουσίες που δημιουργήθηκαν χάρη στην εργασία και στις επενδύσεις δεν έχουν τίποτα το αξιοκατάκριτο.

 Αν είμαστε δίκαιοι μπορούμε να είμαστε αυστηροί, να απιστούμε τη συμμετοχή όλων στη κοινή προσπάθεια, να αρνούμαστε ευκολίες, να ζητάμε θυσίες όταν εκείνες είναι αναγκαίες.

 Οι αρχές μου.

Η αλήθεια. Χωρίς αυτή δεν υπάρχει  γνήσια δημοκρατία. Θα πω την αλήθεια ακόμα κι αν αυτό είναι δύσκολο.

Η αξιοκρατία. Κληρονομημένα πλεονεκτήματα, διασυνδέσεις, προνόμια που συνδέονται με το πλούτο, παρεμποδίζουν τη κοινωνική κινητικότητα. Στον καθένα ότι του αναλογεί με βάση την εργασία του.

Η αλληλεγγύη.  Όλοι έχουν δικαίωμα σε μια ίση και αξιοπρεπή διαβίωση. Οι αδύναμοι, οι μη προνομιούχοι, οι λησμονημένοι πρέπει να προστατεύονται, να ενισχύονται και να προάγονται. Βεβαίως θα πρέπει να προσπαθήσουν και οι ίδιοι: οι παροχές, τα επιδόματα, τα βοηθήματα θα πρέπει να συνδέονται με την υπευθυνότητα όσων τα λαμβάνουν.»

Δε φαντάζομαι να νομίζετε ότι τα παραπάνω λόγια είναι λόγια Έλληνα πολιτικού ανδρός!! Που τέτοια χάρη!!
Είναι τα λόγια του νέου Προέδρου της Γαλλίας, του Φρανσουά Ολάντ, ξέρετε αυτόν που ο δικό μας 38άρης, το νέο σαΐνι της πολιτικής σκηνής ειρωνεύτηκε σαν Ολαντρεού!!

Ο Ολάντ λοιπόν εξέδωσε πριν από τις προεδρικές εκλογές ένα βιβλιαράκι 172 σελίδων όπου περιγράφει καταρχήν ποιος είναι, τη σταδιοδρομία του, τις αρχές του και λεπτομερώς το πολιτικό του πρόγραμμα.

Έτσι όπως θα έπρεπε να κάνει  κάθε  σοβαρός πολιτικός που θέλει να κυβερνήσει μια χώρα.
Θα έλεγα μάλιστα ότι καλό θα ήταν να διαβάσουν και να μελετήσουν όλοι οι πολιτικοί μας όσα γράφει ο Ολάντ στο βιβλίο αυτό, έτσι και μήπως συνέλθουν.

Εμείς εδώ ακούμε ακόμα και σήμερα τους πολιτικούς μας να διαπληκτίζονται, να υπόσχονται, να  μπουρδολογούν.

Άξιοι «πολιτικοί άνδρες» ενός έθνους που ακόμα δε κατάφερε να δημιουργήσει ένα σοβαρό, αξιοκρατικό και σύγχρονο κράτος.

Σημ. Αποσπάσματα από το βιβλίο του Φρανσουά Ολάντ «Να αλλάξουμε το πεπρωμένο».

ΤΕΛΟΣ ΣΙΩΠΗΣ.

Ύστερα από  περίπου 33 ημερών σιωπής, επανέρχομαι. Η σιωπή μου αυτή οφείλεται στις ισχνότατες επιδόσεις μου σε θέματα νέων τεχνολογιών! Ανεπίδεκτος μαθήσεως, σκράπας!

Ξαφνικά λοιπόν δημιουργήθηκαν προβλήματα στο μπλόγκ μου,……μπλοκάρισε και ήταν αδύνατο να βγάλω ανάρτηση, παρά τις προσπάθειές μου. Έχω και το κακό συνήθειο από τον εκνευρισμό μου να κτυπώ…αλύπητα διάφορα πλήκτρα, αγνοώντας που θα με  οδηγήσουν!!

Εξάλλου ποτέ δε τα συμπάθησα αυτά τα τέρατα τους υπολογιστές. Κάνουν τον …έξυπνο ότι τα ξέρουν όλα, δίνουν πληροφορίες για τα πάντα με μια εκνευριστική αλαζόνα και ταχύτητα και παρόλο ότι είχα την ευκαιρία να μάθω τη λειτουργία τους λόγω του ασχολίας μου, ποτέ δε το επεδίωξα.

Όταν κατάλαβα κάπως αργά ότι θα παρέμενα μακράν των σύγχρονων τάσεων, έκανα μαθήματα χρήσης υπολογιστών εν μέσω πλήρους  ψυχικής κατάρευσης!! 

Τελικά βέβαια τη λύση στο πρόσφατο πρόβλημα βρήκε ό πρώην δάσκαλός μου που με εισήγαγε στα μυστικά των τεράτων αυτών και έτσι….εδώ είμαι και πάλι.

Καλά, δε θεωρώ ότι σας έλειψα, ότι με αναζητούσατε εναγωνίως, αλίμονο!

Είχαμε εξάλλου τόσα γεγονότα που μας κράτησαν φαντάζομαι περισσότερο μπροστά στη τηλεόραση παρά στον υπολογιστή μας.

Ελπίζω τουλάχιστον να μη με ξεχάσατε.

Να είστε  όλοι καλά.

ΘΕΛΩ ΝΑ ΞΕΡΩ....

Είμαι πραγματικά πολύ περίεργος, μα πολύ περίεργος: αυτοί οι πολιτικοί που μας κυβέρνησαν από το 1974 μέχρι σήμερα και έφεραν τη χώρα σ΄αυτή τη κατάντια και τους πολίτες στην εξαθλίωση, έχουν καταλάβει το έγκλημά τους;;



Έχουν συνειδητοποιήσει την ενοχή τους, για τη διαφθορά που εξέθρεψαν, τα ψέματα που μας σερβίριζαν, τα τραγικά τους σφάλματα, την αδιαφορία και την ανικανότητα που επέδειξαν στο να δημιουργήσουν ένα κράτος δικαίου, κυνηγώντας μόνο την επανεκλογή τους;;


Και για να είμαι δίκαιος, έχουμε σαν πολίτες αυτής της χώρας και εμείς οι ίδιοι κατανοήσει, ότι συμβάλλαμε στη κατάπτωση της χώρας, άλλοι περισσότερο, άλλοι λιγότερο, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, είτε τυφλωμένοι από κομματικό πάθος, είτε ενδιαφερόμενοι μόνο για τα ατομικά μας συμφέροντα, ανεχόμενοι τόσα χρόνια τώρα απαράδεκτες συμπεριφορές των κυβερνώντων;;


Κι ακόμα, η πνευματική ηγεσία της χώρας θα εξακολουθήσει να σιωπά και να κρύβεται, άτολμη, απλά να ακολουθεί αντί να ηγείται;


Θέλω να ξέρω τι θα μας πουν οι πολιτικοί μας σήμερα, τι γλώσσα θα μιλήσουν, τι ύφος θα έχουν απευθυνόμενοι στο λαό;
Θέλω να ξέρω μετάνιωσαν για τη συμπεριφορά τους; Άλλαξαν νοοτροπία; Έμαθαν;
Θα βάλουν τη χώρα πάνω από το προσωπικό τους συμφέρον σαν υπεύθυνοι πολιτικοί ηγέτες;


Πριν μπω στο παραβάν για να ψηφίσω, θέλω να τα ξέρω όλα.