Μη με ρωτήσετε πως κατέληξα να….προσφύγω σ’ αυτή την ανάρτηση.
Ίσως γιατί ξανάκουσα προχθές το τραγούδι SHE από τη ταινία Notting Hill και η νοσταλγική του μελωδία που συνοδεύει τους τρυφερούς ερωτικούς στίχους για άλλη μια φορά με συγκίνησε.
Ίσως γιατί αυτή τη ταινία την έχω δει 5-6 φορές, μια απλή ή μάλλον απλοϊκή ερωτική ιστορία με λεπτό αγγλικό χιούμορ που την απολαμβάνεις καθισμένος άνετα στο καναπέ σου, μια ταινία που δε σε κουράζει, προκαλώντας σου βαθύτερες σκέψεις και προβληματισμούς.
Ίσως ακόμα γιατί στη ταινία παίζει η αγαπημένη μου ηθοποιός, η Julia Roberts, δίπλα σε έναν εκπληκτικό Hugh Grant.
Ίσως πάλι γιατί γυρίστηκε στη γραφική λονδρέζικη συνοικία Notting Hill και η μεγάλη μου αδυναμία για το Λονδίνο είναι δεδομένη.
Πάλι όμως θα διερωτηθείτε γιατί γράφω αυτή την ανάρτηση, ένα γλυκό μουσικό κομμάτι άκουσα από μια αγαπημένη ταινία, ε και τι έγινε!
Εντάξει λοιπόν, συγχωρέστε μου μια στιγμή αδυναμίας, αν θέλετε και μια στιγμή νοσταλγίας.
Ξέρετε, καμιά φορά αρκεί ένα ακουστικό ή οπτικό ερέθισμα για να σε γυρίσει, έστω στιγμιαία, στο παρελθόν, ανήμπορος να το αποδυναμώσεις και να κρατηθείς στα σημερινά. Παραμένει άσβεστο παντοτινά. Γιατί το χθες έχει καταστεί πλέον πολύ πιο δυνατό.
SHE
May be the face I can’t forget
A trace of pleasure or regret
May be the treasure or the price I have to pay
SHE may be the song that summer sings
May be the chill that autumn brings
May be a hundred different things
Within the measure of a day.
SHE
May be the beauty or a beast
May be the famine or the feast
May turn each day in a heaven or a hell
SHE may be the mirror of my dreams
A smile reflected in a stream
SHE may not be what SHE may seem
Inside her shell.
SHE
Who always seem so happy in a crowd
Whose eyes can be so private and so proud
No one’s allowed to see them when they cry
SHE may be the love that cannot hope to last
May come to me from shadows in the past
That I’ll remember till the day I dye.
SHE
May be the reason I survive
The why and where I am alive
The one I’ll care for through the rough and ready years
Me I’ll take her laughter or her tears
And make them all my souvenirs
For where SHE goes I’ve got to be
The meaning of my life is SHE….SHE…SHE.
Ίσως γιατί ξανάκουσα προχθές το τραγούδι SHE από τη ταινία Notting Hill και η νοσταλγική του μελωδία που συνοδεύει τους τρυφερούς ερωτικούς στίχους για άλλη μια φορά με συγκίνησε.
Ίσως γιατί αυτή τη ταινία την έχω δει 5-6 φορές, μια απλή ή μάλλον απλοϊκή ερωτική ιστορία με λεπτό αγγλικό χιούμορ που την απολαμβάνεις καθισμένος άνετα στο καναπέ σου, μια ταινία που δε σε κουράζει, προκαλώντας σου βαθύτερες σκέψεις και προβληματισμούς.
Ίσως ακόμα γιατί στη ταινία παίζει η αγαπημένη μου ηθοποιός, η Julia Roberts, δίπλα σε έναν εκπληκτικό Hugh Grant.
Ίσως πάλι γιατί γυρίστηκε στη γραφική λονδρέζικη συνοικία Notting Hill και η μεγάλη μου αδυναμία για το Λονδίνο είναι δεδομένη.
Πάλι όμως θα διερωτηθείτε γιατί γράφω αυτή την ανάρτηση, ένα γλυκό μουσικό κομμάτι άκουσα από μια αγαπημένη ταινία, ε και τι έγινε!
Εντάξει λοιπόν, συγχωρέστε μου μια στιγμή αδυναμίας, αν θέλετε και μια στιγμή νοσταλγίας.
Ξέρετε, καμιά φορά αρκεί ένα ακουστικό ή οπτικό ερέθισμα για να σε γυρίσει, έστω στιγμιαία, στο παρελθόν, ανήμπορος να το αποδυναμώσεις και να κρατηθείς στα σημερινά. Παραμένει άσβεστο παντοτινά. Γιατί το χθες έχει καταστεί πλέον πολύ πιο δυνατό.
SHE
May be the face I can’t forget
A trace of pleasure or regret
May be the treasure or the price I have to pay
SHE may be the song that summer sings
May be the chill that autumn brings
May be a hundred different things
Within the measure of a day.
SHE
May be the beauty or a beast
May be the famine or the feast
May turn each day in a heaven or a hell
SHE may be the mirror of my dreams
A smile reflected in a stream
SHE may not be what SHE may seem
Inside her shell.
SHE
Who always seem so happy in a crowd
Whose eyes can be so private and so proud
No one’s allowed to see them when they cry
SHE may be the love that cannot hope to last
May come to me from shadows in the past
That I’ll remember till the day I dye.
SHE
May be the reason I survive
The why and where I am alive
The one I’ll care for through the rough and ready years
Me I’ll take her laughter or her tears
And make them all my souvenirs
For where SHE goes I’ve got to be
The meaning of my life is SHE….SHE…SHE.
