ΜΗΠΩΣ ΘΕΛΕΤΕ ΚΑΙ ΛΟΥΣΙΜΟ !!

Πόσο πλούσια είναι λοιπόν η ελληνική γλώσσα! Λέξεις, ουσιαστικά, επίθετα, κτλ ένας πλούτος εννοιών για να εκφραστείς!
Παίρνεις π.χ. μια λέξη και έχεις ένα ολόκληρο οπλοστάσιο ακόμα και να τη περιπλέξεις έτσι ώστε να χάσει το πραγματικό της νόημα και να της δώσεις την ερμηνεία που εσύ θέλεις.


Πάρτε τη λέξη «χρεοκοπία». Επιλέγεις και βάζεις δίπλα της τη λέξη «επιλεκτική» ή «συντεταγμένη»- όχι, το «άτακτη» δε της πάει-και έτσι τουλάχιστον μειώνεις σημαντικά τη σημασία της, το βάρος της.
Μάλιστα αυτό το «συντεταγμένη» έχει μια μαγεία μέσα του, αναισθητοποιεί κάθε διάθεση να τα βάψεις μαύρα, ακόμα και στην ολική καταστροφή δίνει μια ομορφιά, μια διαφορετική συνισταμένη, διότι αυτή η ολική καταστροφή δεν έχει γίνει έτσι ξεκάρφωτα. Έχει γίνει με σχεδιασμό, λογική, με οδηγίες, άσχετα αν το τελικό αποτέλεσμα είναι το ίδιο…..καταστροφικό!
Αν είσαι μάλιστα και καλός χειριστής του λόγου όπως π.χ. ο Ευάγγελος Βενιζέλος, τότε μπορείς ακόμα και να της αλλάξεις….τον αδόξαστο και στο άκουσμά της να την κάνεις να σε γεμίζει ευτυχία και χαρά!


Πάρτε τη λέξη «πτώχευση». Βάζεις δίπλα της το επίθετο «ελεγχόμενη» και τότε μπορείς να ισχυριστείς ότι ελέγχεις απόλυτα τη κατάσταση και συνεπώς η πτώχευση μπορεί να είναι πιο …ανάλαφρη, ίσως μάλιστα αφού την….ελέγχεις, μπορεί κιόλας να την αποδεχτείς!
Βέβαια και για τις δύο αυτές λέξεις, υπάρχει στο λεξιλόγιό μας και μια άλλη που
προσδιορίζει ξεκάθαρα τα πράγματα: μπατιρίσαμε!
Το θέμα όμως είναι πως παρουσιάζεις μια τέτοια κατάσταση….. μπατιρίσματος! Στην αρχή αναφέρεσαι σε κάτι τέτοιο en passant που λέει κι ο Σαρκοζί. Μετά το επαναλαμβάνεις λίγο πιο συχνά, σαν κάτι όμως απόμακρο, ομιχλώδες. Και τέλος λες ότι σ΄αυτό απλά αναφέρονται οι ξένοι.

Στο τέλος, τη πτώχευση, τη χρεοκοπία, όπως θέλετε πέστε το, την επωμίζεται ο λαός.
Προσπαθούν λοιπόν τώρα να μας παρουσιάσουν με λογοπαίγνια και βλακώδεις ωραιοποιήσεις τη τραγική κατάσταση στην οποία έχουν οδηγήσει τη χώρα.
Λες και δε τη νιώθουμε κάθε μέρα και με σκληρό τρόπο. Μας έχουν στερήσει ακόμα και τα πιο απλά πράγματα, τις μικρές χαρές της ζωής, μας έχουν περιορίσει τις καθημερινές επιλογές μας, έχουν πληγώσει την αξιοπρέπειά μας.
Τώρα τρέχουν να μαζέψουν τα ασυμμάζευτα οι άθλιοι πολιτικοί μας.

Το «κούρεμα» του χρέους! Άραγε πως θα… καλλωπίσουν το «κούρεμα»; Με… λακ, κρέμες, μους ή μπριγιαντίνες και κολόνιες!

Θα δείτε, θα το παρουσιάσουν σαν μεγάλη επιτυχία, σαν φοβερό κατόρθωμα! Μείωση των χρεών μας θα μας πουν, το κουρέψαμε το χρέος, αλλά εμάς θα μας …λούσουν με νέες περικοπές μισθών, συντάξεων και με απολύσεις εργαζομένων.


Χαμένοι στην αβεβαιότητα και την ανασφάλεια, πιεσμένοι, έκπληκτοι με την ανικανότητα των κυβερνώντων, προσπαθούμε να σταθούμε όρθιοι, να αναπνεύσουμε, με αυτά τα λίγα που μας έχουν απομείνει.

ΞΕΠΕΡΑΣΑΝ ΤΑ ΟΡΙΑ.

Μήπως θα έπρεπε να έχω τα κέφια μου, τη διάθεση να γράψω κάτι εύθυμο, ανάλαφρο, τσαχπίνικο ή μήπως κάτι ρομαντικό, να γράψω για τα ηλιοβασιλέματα του φθινοπώρου, για φεγγαρόλουστες βραδιές, για τον αστρομάτη ουρανό!

Να βάλω κι ένα τραγουδάκι για μουσική υπόκρουση κάτι να εκφράζει την εποχή, «τι ωραία τι καλά, όλα είναι μια χαρά, τραλαλά, τραλαλά»!

Ε όχι φυσικά. Δε ξέρω τι ακριβώς με διακατέχει, είναι η οργή, η απελπισία, η ψυχική ώθηση που νιώθω μέσα μου να κατέβω να τα κάνω όλα μπάχαλο, να ξεσπάσω, να βρεθώ εκεί, στη πρώτη γραμμή, κι ό,τι γίνει!


Πως μας κατάντησαν έτσι; Όλοι αυτοί μας κυβερνούσαν χρόνια τώρα εναλλάξ. Πως, με ποιό σχεδιασμό, με ποιά προοπτική, για να μας οδηγήσουν που ακριβώς;


Έριξαν ποτέ μια ματιά να δούνε αν βγαίνουμε, αν παράγουμε, αν μπορούμε να ξοδεύουμε έτσι όπως θέλαμε όσα είχαμε και όσα μας έδιναν;
Έκαναν ποτέ ένα λογαριασμό;


Το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν να ξανακυβερνήσουν τη χώρα. Με κάθε τρόπο, με κάθε μέσο.
Σκορπίζοντας άσκοπα και αδιάντροπα χρήματα, τρώγοντας όσο και όπως μπορούσαν περισσότερα.


Αυτοί οι ίδιοι που διόγκωσαν το δημόσιο τομέα για να παίρνουν ψήφους, έρχονται σήμερα με απόλυτο κυνισμό να στείλουν χιλιάδες υπαλλήλους στην ανεργία.
Ποτέ δε σκέφτηκαν που πήγαινε αυτή η χώρα, ποτέ δε τους ένοιαξε πραγματικά.


Τώρα μας έχωσαν στα Μνημόνια με μέτρα βάρβαρα, άδικα, άθλια, απάνθρωπα, χυδαία, αντισυνταγματικά.
Έφτασαν να φορολογήσουν και εκείνους που προσπαθούν να επιβιώσουν με 5.000 ευρώ εισόδημα, κάτω από το μέσο όρο της φτώχιας.


Εθνική κατάθλιψη παντού. Καθένας μας με προβλήματα. Αδιέξοδα. Δίχως ελπίδα.
Και το χειρότερο μας χωρίζουν, σπάει η κοινωνική συνοχή, ο καθένας φροντίζει το δικό του πρόβλημα, βυθισμένος στην απελπισία.


Ακούστε λόγια του Αντιπροέδρου και Υπουργού Εθνικής Οικονομίας:
«Είναι ευτύχημα που είμαστε υπό επιτήρηση γιατί έτσι μπορούμε να κάνουμε τον αυτοέλεγχο για να σωθούμε»!!

Κρεμάλα στο Σύνταγμα κύριε, αυτό σου αξίζει μόνο. Ο άθλιος τολμά να απαξιώνει τον ελληνικό λαό δίχως να κοκκινίζει η φάτσα του!
Ανίκανοι, λίγοι για να κυβερνήσουν μιά χώρα, μικρόψυχοι, δίχως δυναμισμό, δίχως μπέσα.


Δε μπορώ να συνεχίσω να γράψω κι άλλα, στο ίδιο μοτίβο θα είναι.
Ούτε πώς να κλείσω ξέρω.

 

ΑΝΙΚΑΝΟΙ.... ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΧΥΔΑΙΟΙ ;

Xαρακτηρίζουμε καμιά φορά ορισμένους πολιτικούς ανίκανους, ψεύτες, ή διεφθαρμένους.
Να όμως που υπάρχουν και περιπτώσεις και μάλιστα υπουργών, όπου η βαρβαρότητα και η χυδαιότητα χαρακτηρίζει τις θέσεις και αποφάσεις τους.
Γιατί η βαρβαρότητα και η χυδαιότητα διακρίνει την απόφαση με θέμα:


«ΚΑΘΟΡΙΣΜΌΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΣΤΗ ΔΑΠΑΝΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗΣ ΤΩΝ ΠΕΡΙΘΑΛΠΟΜΕΝΩΝ ΣΕ ΝΠΔΔ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΠΑΡΕΧΟΥΝ ΥΠΗΡΕΣΊΕΣ ΚΛΕΙΣΤΗΣ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗΣ».


Την απόφαση αυτή υπέγραψε στις 27/7/2011 ο Υπουργός Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης (;;;) ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου κ. Ανδρέας Λοβέρδος!
Τι σημαίνει αυτή η απόφαση που ήδη έγινε νόμος 3984/2011 (ΦΕΚ Α150);
Ιδού τι λέει η παράγραφος 8 του άρθρου 66:

«Οι περιθαλπόμενοι σε ΝΠΔΔ τα οποία παρέχουν υπηρεσίες κλειστής περίθαλψης, οι οποίοι πάσχουν από χρόνιες παθήσεις και για όσο χρονικό διάστημα αυτοί διαμένουν μόνιμα εντός των φορέων αυτών, συμμετέχουν στη δαπάνη περίθαλψής τους με ποσοστό επί της σύνταξης που λαμβάνουν. Με απόφαση του Υπουργού…..καθορίζεται το ποσοστό συμμετοχής κλιμακωτά ανάλογα με τη σύνταξη του κάθε περιθαλπομένου.»

Με απλά λόγια φίλοι μου, οι ψυχικά άρρωστοι, γιατί αυτούς κυρίως αφορά, που νοσηλεύονται για μακρύ χρονικό διάστημα στις ψυχιατρικές κλινικές του Δημοσίου, θα στερούνται ένα σοβαρό μέρος της σύνταξής τους για να συμμετέχουν στη νοσηλεία τους!

Και θέλετε να ξέρετε ποιο είναι αυτό το ποσοστό; Δείτε!!

Για σύνταξη μέχρι 360 ευρώ ποσοστό 40%.

Για σύνταξη από 360,01 ευρώ μέχρι 500 ευρώ ποσοστό 50%.
Για σύνταξη από 500,01 ευρώ μέχρι 1000 ευρώ ποσοστό 60%.
Για σύνταξη από 1000,01 ευρώ μέχρι 1500 ευρώ ποσοστό 70%
Για σύνταξη από 1500,01 ευρώ και άνω ποσοστό 80% !!!


Στα χέρια του Λοβέρδου έπεσαν τα δυστυχή αυτά άτομα, που υποφέρουν από μια ασθένεια τόσο φριχτή.
Δίχως δισταγμό, δίχως ίχνος ανθρωπιάς, δίχως ίχνος ευαισθησίας, εκεί βρήκε έδαφος ο απάνθρωπος αυτός Υπουργός για να μειώσει τις δαπάνες στο σύστημα υγείας που του επιβάλλει η τρόικα!
Ο κύριος καθηγητής τι πολιτισμό άραγε διδάσκει;
Γιατί ο πολιτισμός δεν αναδεικνύεται μόνο από τα Μουσεία, αλλά και από τον τρόπο με τον οποίο η πολιτεία παρέχει τις κοινωνικές υπηρεσίες και περιθάλπει τα ιδιαίτερα ευπαθή άτομα, στη προκειμένη περίπτωση τα άτομα με ψυχικές παθήσεις.


Θέλετε να μάθετε πως εξηγεί το σκεπτικό της απόφασης ο Γ. Γραμματέας Πρόνοιας του Υπουργείου Γ. Κατριβάνος;
«Όταν κάποιος είναι εσώκλειστος και δεν βγαίνει καθόλου έξω, τι να τα κάνει τα 300, 400 ή 1000 ευρώ; Τι έξοδα έχουν που δε τους τα καλύπτει το νοσοκομείο ή το ίδρυμα; Κιαν έχουν κάποια έξοδα εμείς δε θέλουμε να του παίρνουμε τη σύνταξη, αλλά να καλύψουμε κάποιες ανάγκες τους. Μπορεί να χρειάζονται πάνες ή αποκλειστικές νοσοκόμες για τις οποίες άλλωστε θα πλήρωναν αν έμπαιναν ως ιδιώτες σε ένα νοσοκομείο».

Δέστε κυνισμό και προστυχιά! Απόλυτα παραπλανητική και υποκριτική η θέση του κ. Γενικού. Προφανώς δεν έχει ιδέα τι θα πει να έχεις δικό σου άνθρωπο μέσα σε ψυχιατρικό ίδρυμα.

Γιατί ξοδεύουν χρήματα και αυτοί οι ασθενείς μέσα εκεί για να προμηθευτούν τόσα πολλά που δεν τους παρέχονται, όπως πάνες, χαρτί τουαλέτας, να πάρουν ένα πακέτο τσιγάρα, ένα εμφιαλωμένο νερό, ένα αναψυκτικό, ένα γλυκό από το κυλικείο του ιδρύματος.
Κιαν κάτι περισσεύει από τη σύνταξή τους, οι συγγενείς τους θα το χρησιμοποιήσουν για να τους παρέχουν ό,τι περισσότερο μπορούν προκειμένου να κάνουν τη διαβίωσή τους στο ίδρυμα όσο πιο ευχάριστη γίνεται και …..να φιλοδωρήσουν μια νοσοκόμα προκειμένου να περιποιηθεί ανήμπορα για αυτοεξυπηρέτηση ασθενείς. Ακόμα και για να τους παρέχουν ένα κινητό τηλέφωνο να επικοινωνούν μαζί τους, να νιώθουν ότι οι δικοί τους είναι κοντά τους.

Και εν πάσει περιπτώσει, όταν μιλάμε για δωρεάν υγειονομική περίθαλψη, τι εννοούμε κύριοι του Υπουργείου;

Ευτυχώς έχουν ενημερωθεί Οργανώσεις που ασχολούνται με τα ψυχικά νοσήματα, ο Συνήγορος του Πολίτη, η Ελληνική Ψυχιατρική Εταιρία, η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και κινητοποιούνται άτομα που έχουν δικούς τους ανθρώπους στα ψυχιατρεία, προκειμένου να προσβληθεί ο νόμος σαν αντισυνταγματικός, για τη διακριτική μεταχείριση των πολιτών.
Αυτή η χυδαία απόφαση του Υπουργού πρέπει οπωσδήποτε να ακυρωθεί.


Θα έλεγα μάλιστα ότι ιδιαίτερα ο κύριος Πρωθυπουργός, θα έπρεπε να είναι πιο προσεκτικός και ευαισθητοποιημένος για νομοθετήματα παρόμοιας μορφής.

ΜΕΡΑΚΙ ΚΑΙ ΚΑΚΟΜΟΙΡΙΑ !

Μεράκι βέβαια. Αλλά και

αγάπη για το τόπο που γεννήθηκες. Και γαϊδουρίσια υπομονή, επιμονή και προπαντός ψυχραιμία προκειμένου να αποφύγεις τη διάπραξη χειροδικίας ή ποινικού αδικήματος σε βάρος κάποιου στενοκέφαλου κρατικού υπαλλήλου.

Ευτυχώς το αποτέλεσμα μιας τέτοιας «τακτικής» στη προκειμένη περίπτωση άξιζε το κόπο!

Ο καπετάν Βασίλης Κωσταντακόπουλος, ένας αυτοδημιούργητος εφοπλιστής από το Διαβολίτσι Μεσσηνίας θέλησε να προσφέρει ένα έργο που θα συνέβαλε στην ανάπτυξης της γενέτειράς του αλλά θα αποτελούσε και εθνική προβολή: Να κτίσει εκεί στο κόλπο του Ναβαρίνου ένα μεγάλο τουριστικό συγκρότημα και γήπεδα γκολφ.

Το εγχείρημα ξεκίνησε από το 1982 όταν άρχισε να αγοράζει τις εκτάσεις που θα ήταν απαραίτητες, πληρώνοντάς τις μάλιστα πολύ ακριβότερα από τη πραγματική τους αξία.

Και προφανώς ο άνθρωπος θα τρελάθηκε με τις ασάφειες και δαιδαλώδεις διατάξεις της… γνωστής ελληνικής Πολεοδομίας. Χρειάστηκαν περίπου 3.500 υπογραφές κατά τη διάρκεια υλοποίησης του έργου!
Επιτέλους τα κατάφερε ( μου είπαν ύστερα από 15 χρόνια προσπάθειες !!) και κτίστηκαν τα πρώτα δύο ξενοδοχειακά συγκροτήματα και το ένα γήπεδο γκολφ που άρχισαν να λειτουργούν το Μάη του 2010.

Πρόθεση της ανάρτησης φυσικά δεν είναι η διαφήμιση και προβολή του συγκροτήματος αυτού.

Απλά ενθουσιάστηκα και εντυπωσιάστηκα από αυτά που είδα. Και χάρηκα επίσης. Τέτοια έργα και τη χώρα προβάλλουν και συνάλλαγμα φέρνουν και σε αυτή τη δύσκολη περίοδο δημιουργούν θέσεις εργασίας. Σήμερα εργάζονται εκεί 1700 άτομα και όταν ολοκληρωθεί το έργο 4.500.

Τα οικοδομικά υλικά που χρησιμοποιήθηκαν ήταν πέτρα και ξύλο, αρμονικά δεμένα και προσαρμοσμένα στην αρχιτεκτονική της περιοχής. Τα δωμάτια είναι από 40-80 τμ και τα 123 από τα 445 του συγκροτήματος Westin έχουν ιδιωτική πισίνα! Το άλλο συγκρότημα Ρωμανός διαθέτει 321 δωμάτια.Η παραλία με τα νερά του Ιονίου έχει μήκος ενός χιλιομέτρου.

Όλη η έκταση είναι κατάφυτη και οι κήποι διακόπτονται μόνο από τις διάσπαρτες πισίνες και τις πανέμορφες λιμνούλες με τα πεντακάθαρα νερά τους να «παίζουν» επάνω στα κάτασπρα βότσαλα του πυθμένα.


Υπάρχουν χώροι για εσωτερικές και εξωτερικές δραστηριότητες- SPA, γυμναστήρια,

γήπεδα τένις, μπάσκετ, βόλεϊ, σκουός, μπόουλινγκ, τοίχος αναρρίχησης, ποδηλασία βουνού, σινεμά , βιβλιοθήκη, εμπορικό κέντρο, καφενείο, εστιατόρια διαφόρων… γεύσεων κτλ. Μιά ολόκληρη πολιτεία. Το γήπεδο γκολφ έχει σχεδιαστεί από πρώην αμερικάνο πρωταθλητή του αθλήματος.

Τα παιδιά θα βρουν δικούς τους χώρους διασκέδασης. Το Cocoon για νήπια 8-36 μηνών και το Sand Castle μέχρι 12 ετών, αίθουσα χειροτεχνίας, όλα με την επίβλεψη ειδικευμένου προσωπικού και μια δική τους πισίνα με πολλά νεροπαίγνιδα.

Με εντυπωσίασαν ιδιαίτερα δύο χώροι: ο διαδραστικός χώρος, όπου προβάλλεται σε διάφορες οθόνες η χλωρίδα και η πανίδα του τόπου. Σε άλλη αίθουσα με φωτογραφίες, διάφορα κείμενα της εποχής και άλλα εκθέματα περιγράφεται η ιστορική ναυμαχία του Ναβαρίνου.

Οι υιοί του Κωστανακόπουλου συνεχίζουν την ολοκλήρωση του οράματος του πατέρα τους. Κατασκευάζονται μικρές βίλες χωμένες μέσα σε λοφίσκους και βράχους της περιοχής ώστε να μην ενοχλούν οπτικά το περιβάλλον, καθώς και νέο ξενοδοχειακό συγκρότημα και γήπεδα γκολφ.


Στις λίγες ώρες που έμεινα στο χώρο αυτό φιλοξενούμενος συγγενικού μου προσώπου, είδα επώνυμους Έλληνες αλλά και πολλούς ξένους, Ρώσους και Γάλλους, ενώ με ελικόπτερα καταφθάνουν συχνά διεθνείς προσωπικότητες.

Καλά το μεράκι, αλλά η κακομοιριά που είναι;
Μα πρώτα απ΄όλα στις κρατικές μας Υπηρεσίες, στη αποπνικτική γραφειοκρατία που καθυστερεί, αποφεύγει λύσεις, ταλαιπωρεί, εκνευρίζει και διώχνει κάθε καλή πρόθεση και προσπάθεια. Φαντάζεστε τι θα τράβηξε αυτός ο άνθρωπος προκειμένου να πραγματοποιήσει το όνειρό του και τι υπομονή του χρειάστηκε!!

Με τη νοοτροπία που κυριαρχεί στις διάφορες κρατικές μας υπηρεσίες, με τις….λοξοδρομίες που υποχρεώνεται ν΄ακολουθίσει ο επενδυτής και την απίθανη γραφειοκρατία, μάλλον διώχνουμε παρά προσελκύουμε τις επενδύσεις στη χώρα μας, τόσο απαραίτητες τη σημερινή ιδιαίτερα περίοδο.


Άκουσα ότι πρόθεση των ιδιοκτητών ήταν να προσληφθούν κυρίως άτομα από τη Μεσσηνία. Από αυτούς πολλοί δεν άντεξαν γιατί δεν δέχονταν να εργάζονται με τους όρους και τις απαιτήσεις απόλυτα απαραίτητες για να λειτουργήσει σωστά ένα τόσο πολύπλοκο συγκρότημα. Χρειαζόταν διάθεση δουλειάς, πειθαρχεία, ακρίβεια εργασίας . Έτσι, είδα αρκετούς αλλοδαπούς να εργάζονται εκεί.


Πέρα από αυτό ζητήθηκε να βρεθεί μια πιο εύκολη πρόσβαση των πελατών στο συγκρότημα. Η χάραξη του δρόμου από το αεροδρόμιο της Καλαμάτας, μου είπαν, έγινε με έξοδα των επιχειρηματιών, αλλά η κατασκευή του ακόμα δεν άρχισε. Κάπου πάλι θα σκόνταψε η κατάσταση.


Τόσα χρήματα παίρναμε από την Ε.Ε. τόσα χρόνια τώρα, υποδομές όμως δε καταφέραμε να φτιάξουμε παρά μόνο υπό πίεση, όπως στη περίπτωση των Ολυμπιακών Αγώνων.

ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΜΟΥ.....

Αυτή τη φορά είπα να πάω στο Λονδίνο δίχως συγκεκριμένο πρόγραμμα. Να είμαι ελεύθερος να τριγυρίσω σε μέρη που μου αρέσουν. Να απολαύσω εκείνη τη μοναδική ατμόσφαιρα των αγγλικών pubs, πίνοντας τη μπύρα μου.

Θα μου πείτε μα τι μπορεί επιτέλους να είναι αυτό που με κάνει να ενθουσιάζομαι με αυτό το χώρο. Δε μπορώ να το εξηγήσω. Είναι κάτι που θα πρέπει να το έχεις ζήσει, να το έχεις καταλάβει, να έχεις νιώσει την ατμόσφαιρά του και να το έχεις αποδεχθεί. Είναι μια ολιγόωρη κοινωνική συναναστροφή θα έλεγα.

Κάθε φορά που πήγαινα στο Λονδίνο μεταχειριζόμουνα το εκπληκτικό δίκτυο του μετρό τους. Με το μικρό χάρτη των γραμμών στο χέρι, ήταν πολύ εύκολο, δε χανόσουν, πήγαινες παντού.

Αυτή τη φορά σχεδόν αποκλειστικά μεταχειρίστηκα τα κόκκινα λεωφορεία. Είχα βάλει χρήματα στην ηλεκτρονική μου κάρτα, την oyster card με κοινή χρήση στα ΜΜΜ. Ο ηλεκτρικός πίνακας μέσα στο λεωφορείο έδειχνε τη κάθε στάση, πέρα από την εκφώνησή της. Κανένα πρόβλημα να χαθείς, φτάνει να έβρισκες στους αναρτημένους και πεντακάθαρους έγχρωμους πίνακες στις στάσεις των λεωφορείων τη κατάλληλη λεωφορειακή γραμμή.

Όχι, στην Oxford street απλά πέρασα στα γρήγορα!! Συνωστισμός στο δρόμο αυτό κυρίως από Άραβες, γεμάτα τα καταστήματα λόγω εκπτώσεων μέχρι και 70%.Το κάπνισμα απαγορεύεται παντού. Στους δρόμους καπνίζουν άνδρες και γυναίκες. Δεν έχω ξαναδεί τόσες….γόπες πεταμένες στο πεζοδρόμιο κυρίως έξω από τα pubs. Στους δρόμους του κέντρου γίνονται πολλά έργα, προφανώς λόγω των Ολυμπιακών Αγώνων.

Και μετά στο Greenwich, μια πασίγνωστη και ενδιαφέρουσα περιοχή 35 λεπτά με το πλοιαράκι του Τάμεση.

Περνάμε κάτω από τη γέφυρα London Bridge, αριστερά ο Πύργος του Λονδίνου, χώρος σημαντικών ιστορικών γεγονότων. Το πολεμικό Belfast αραγμένο εκεί, συμβολίζει τη σημαντική συμμετοχή του στην απόβαση της Νορμανδίας,τη ναυτική βοήθεια της Αγγλίας στη Ρωσία, και στο πόλεμο της Κορέας.

Υπέροχα τα καταπράσινα πάρκα στο Greenwich. Σε αναζωογονούν. H ήμερά ηλιόλουστη. Ξάπλα στο γρασίδι οι Άγγλοι, πόσες φορές το χρόνο χαίρονται τέτοιες μέρες!

Το Αστεροσκοπείο  τραβά το ενδιαφέρον των επισκεπτών.

Και μέσα στο χώρο της Ναυτικής Ακαδημίας και του Πανεπιστημίου, ένα εκπληκτικό pub! Φαγητό στο κήπο του. Μέσα, μια απέραντη κάβα και τα καζάνια παρασκευής της μπύρας! Είναι να μη χαρείς το θέαμα και το ποτό σου;

Στη λεγόμενη South Bank είχα πάει σπάνια, είναι η άλλη πλευρά του Λονδίνου που χωρίζει ο Τάμεσης. Εκεί μας έπιασε μια περίεργη….βασανιστική βροχούλα, πέντε λεπτά βροχή και δέκα λεπτά ηλιοφάνεια, από τις 12 μέχρι τις 4 το απόγευμα!

Να πιούμε όμως και για λίγο κρασί, όχι μόνο μπύρα!
Βρεθήκαμε στο παλιότερο wine bar της Αγγλίας, το Gordons που πήρε τη σημερινή του μορφή το 1890.

Η εξώπορτά του είναι σχεδόν απαρατήρητη. Μπαίνεις όμως μέσα και βρίσκεσαι σε ένα χώρο με ξύλινους τοίχους γεμάτους από ιστορικές εφημερίδες και άλλα αναμνηστικά. Στο κελάρι μπαίνεις σκύβοντας για να αποφύγεις τις χαμηλές καμάρες και για να βρεθείς στο τραπέζι σου που φωτίζεται μόνο με κεριά. Ηλεκτρικά φώτα, μουσική δεν επιτρέπονται και σερβίρονται μόνο κρασιά και μικρογεύματα.

Υπάρχει και ένας χώρος να καθίσεις έξω, καιρού επιτρέποντος.

Ο ιδρυτής του μπαρ ήταν ο Arthur Gordon που ήταν οινοποιός. Κατά σύμπτωση και οι σημερινοί ιδιοκτήτες έχουν το ίδιο επίθετο!

Πάνω από το μπαρ έζησε ο Rudyard Kipling όπου έγραψε ένα από τα πιό γνωστά του ποιήματα.

Το άλλο wine bar, το Beaujolais, βρίσκεται κοντά στη Leicester Square, ίσως λίγο πιο ….εξευγενισμένο, αλλά με το..…γαλλόφωνό του όνομα το απέφυγα!

Η αγορά στο Covent Garden όπως πάντα γεμάτη κόσμο, κάθε καρυδιάς καρύδι, αραγμένοι όλοι στα καφέ-μπαρ και στα εστιατόρια.

Εκεί και ένα από τα πιο γνωστά καταστήματα για τσάι με απέραντες ποικιλίες και ….δοκιμαστήριο των διαφόρων γεύσεων!

 

Δίπλα η περίφημη ομώνυμη Βασιλική Όπερα, ανοικτή στο κοινό να επισκεφτεί τις εκθέσεις, το κατάστημα και να πιεί το καφέ του στη μεγάλη βεράντα.

Αξίζει ακόμα να πάει κανείς στο περίφημο κατάστημα Fortnum and Mason φημισμένο για τη μεγάλη ποικιλία τσαγιών, γλυκών και μαρμελάδων, αλλά ακόμα για ειδικά καλλυντικά και χαρτικά είδη. Φυσικά εκεί στο καφέ του απολαμβάνεις και πολύ γευστικά γλυκίσματα!

Κυριακή το κατάστημα HARRODS ήταν ανοικτό και στα πάντα είχε εκπτώσεις μέχρι και 50%.

Στη μνήμη της Νταΐάνας και του φίλου της  υπάρχει αυτό το τεράστιο μνημείο, το πλέον φωτογραφούμενο  σημείο του καταστήματος.

Είσοδος στο China town μετα αμέτρητα κινεζικά εστιατόρια, μιά ακόμα αδυναμία μου.

Λίγο ποιό πάνω η συνοικία Soho, λίγο πιο αλλαγμένη και όχι τόσο μποέμικη όπως ήταν παλαιότερα, πάντα όμως γραφική.

Ζήλεψα πάντως κάποια πράγματα στην Αγγλία. Ορισμένα ίσως μπορούμε κι εμείς κάποια στιγμή να τα αποκτήσουμε.
Όμως όσα αφορούν νοοτροπίες όπως η αξιοπρέπεια, η ευθιξία, ο ορθολογισμός, αυτά είναι μέσα στη φύση του κάθε λαού.
Το σκάνδαλο των τηλεφωνικών υποκλοπών του Μέντροχ ήταν το πρώτο θέμα στα κανάλια όλο το 10ημερο που ήμουνα εκεί. Μέσα σε λίγες μέρες παραιτήθηκαν τρία από τα ανώτατα στελέχη της εκδοτικής του εταιρίας, παραιτήθηκαν ο διευθυντής (μόνο και μόνο επειδή γνωριζόταν με ένα από τα στελέχη της News of The World) και ο υποδιευθυντής της περίφημης Scotland Yard και κλήθηκε σε απολογία ο Μέντροχ με το γιό του στη Βουλή. Ακόμα και ο πρωθυπουργός βρέθηκε κατηγορούμενος στη Βουλή. Και έπεται συνέχεια.
Ήδη μάλιστα η κυβέρνηση σκέφτεται να αλλάξει το νόμο και να απαγορεύεται η συγκέντρωση πολλών τηλεοπτικών καναλιών και εκδόσεων το ίδιο άτομο.
Εμείς εδώ το σκάνδαλο των υποκλοπών πριν λίγα χρόνια και μάλιστα όταν η υποκλοπή αφορούσε και το τηλέφωνο του πρωθυπουργού, το ξεχάσαμε, το θάψαμε και κανένας δε πήγε φυλακή.


Θα μου πείτε βέβαια, με τόσο….διαδεδομένες, ποικιλόμορφες και συνεχιζόμενες κλοπές, μόνο για τις υποκλοπές τηλεφώνων δε πάει κανείς φυλακή στη Ελλάδα;;
Σωστό κι αυτό!!