Κυριακή, 18 Μαΐου 2008

ΟΙ ΣΤΙΓΜΕΣ ΜΑΣ...

Μέσα στο κοινωνικό σύνολο που ζούμε, έχουμε συναντήσει ανθρώπους με διαφορετικούς χαρακτήρες, διαφορετικών πνευματικών επιπέδων,προικισμένους ή ασήμαντους ανθρώπους που μας εντυπωσίασαν, που τους θέλαμε μαζί μας κι άλλους που μας άφησαν παντελώς αδιάφορους΄Ανθρώπους που αγαπήσαμε,που τους νιώσαμε δίπλα μας,δικούς μας και τους κρατήσαμε στη ζωή μας. Τους λατρέψαμε,τους δοθήκαμε,τους εμπιστευτήκαμε,που ίσως πάλι κάποτε μας πίκραναν,μας απογοήτευσαν,μας θύμωσαν.

Πως όμως ξεχώρισαν αυτοί στους οποίους πιστέψαμε,πως βεβαιωθήκαμε για την ειλικρίνειά τους, τι τους ζητήσαμε, τι μας έδωσαν,γιατί παραμένουν ακόμα στη ζωή μας, εκεί,δικοί μας κι εμείς δικοί τους ?

Πολλά θα μπορούσε να πει κανείς στην απάντησή του,π. χ. μας ένωσαν κοινές θέσεις,κοινοί στόχοι, σύμπτωση χαρακτήρων,συμπεριφορές που ταιριάζουν και άλλα κοινά γνωρίσματα.

Προσωπικά θεωρώ ότι πολλά μπορεί να διαπιστώσει κανείς για έναν άνθρωπο σαν φίλο ή φίλη,σαν ερωτικό σύντροφο ή έστω σύντροφο,σαν τον "άνθρωπό" σου.
Είναι αυτές οι στιγμές,οι χρονικά ακαθόριστες,οι ανεπιτήδευτες,οι αυθόρμητες,οι απροσδιόριστες,οι ξαφνικές εκείνες στιγμές που έτσι άπλα εκφράζουν τόσο βαθιά συναισθήματα. Μια χειρονομία ,ένα άπλωμα χεριού, ένα βλέμμα, ένα άγγιγμα, μια λέξη....
Κι αν τότε μπορέσεις να αντιληφθείς, να νιώσεις τις στιγμές αυτές, να τις ερμηνεύσεις, τότε νομίζω ότι έχεις ξεχωρίσει τον ''άνθρωπό" σου.'Από αυτά τα μικρά στιγμιότυπα,δίχως να προσδοκάς τρανταχτές αποδείξεις

4 σχόλια:

katerina είπε...

Είναι άχαρο να λες ....."δεν στο έλεγα;;;;"
Και τι σημασία έχει;;;; Πέρα απο την χαρά του φίλου που δικαιώνει την άποψη του. Μικρή και μίζερή η επιβεβαίωση.
Ομως αντιλαμβάνομαι ότι επιτέλους ....κατάλαβαίνεις τι είναι το "έχει" μας.
Μόνο Στιγμές. Όλα τα άλλα ειναι .....ασκήσεις επι χάρτου.
Υ.Γ. καταλαβες, τωρα αποδέξου το κιολας λεοντόκαρδε και ...ζησε...

Vassia είπε...

Πολύ όμορφο κείμενο.
:-)

Ποιοι ξεχωρίζουν στη ζωή μας και ποιοι αφήνουν ίχνη;

Αυτοί με τους οποίους μιλάμε την ίδια γλώσσα. Όλοι όσοι "ακούνε" πριν μιλήσουμε.
Δεν είναι πολλοί, αλλά είναι πιστεύω σημαντικοί.
Καλή εββομάδα
:-)

leondokardos είπε...

vassia μου σ΄ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.Να ξέρεις οτι εκτιμώ ιδιαίτερα τις κρίσεις σου.Και η εκτίμηση αυτή πηγάζει απο τη ποιότητα των δικών σου κειμένων που ,απο τις...αρμένικες επισκέψεις μου στο blog σου,ξέρεις οτι τα διαβάζω.

Μου αρέσει η φράση σου " ολοι οσοι "ακούνε"πριν μιλήσουμε."

Είναι οι ξεχωριστοί μας.Λίγοι πλέον ,γιατι χρειάζεται βάθος ψυχής.

Και οι στιγμές μας...
να μπορείς να τις διαπιστώσεις,να τις χαρείς,να τις ζήσεις και να τις διαφυλάξεις...
Οταν φυσικά ο άλλος μπορεί και ξέρει το τρόπο να στις προσφέρει.

Vassia είπε...

Ευχαριστώ για τα ζεστά λόγια σου.

Αλληλοδιαβαζόμαστε, και με άλλους φίλους εδώ, μαθαίνουμε, συγκρίνουμε.

Να μην ξεχνάμε.
:-)